Aristoteles'e göre köleler canlı araçlardır ve bu esas üzere Aristoteles, cansız araçlar, kölelerin gördüğü işleri görmeyi başarabilselerdi köleliğe ihtiyaç kalmayacağını kabul etmeye hazırdır. Eğer her araç, Daedalus'un heykelleri gibi, başkasının iradesine boyun eğip ya da gerekeni söylenmeden yapıp kendi işini kendi kendine görseydi ... dokuma tezgahı kendi kendine dokusa ve mızrap lirin tellerine kendiliğinden vursaydı, ne idareciler hizmetkarlara ihtiyaç duyarlardı ne de efendiler kölelere. Demek ki Aristoteles, bir otomasyon çağında yaşasaydı belki de köleliği savunmayacaktı.