Özge

Özge
@ozgesert
"durmadan, hiç durmadan boyamalıyım, renklerini yitirmiş hayatı"
Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu. Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince, görünmez bir şeyle o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. “Biz mi gidiyoruz, onlar mı?..” Sual buydu…
Sayfa 60·Kitabı okuyor
Her cins hadise bir başka türlüsünü davet eder. Demek ki sade ızdıraplarımız, üzüntülerimiz değil, tesellileri, mukavemet çareleri de miraslarımız arasında.
Sayfa 59·Kitabı okuyor
Haydi, hazırlayalım paletlerimizi, her renkten azar azar alalım. Fırça darbeleriyle tutunalım rengini kaybetmiş hayatın dallarına.
Çiçek sadece dağları, kırları, bahçeleri süsleyen bitki değil, hayatımızın her safhasında bize refakat eden, süsleyen, güzelleştiren unsurdur.
1000Kitap