Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu. Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince, görünmez bir şeyle o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. “Biz mi gidiyoruz, onlar mı?..” Sual buydu…
Her cins hadise bir başka türlüsünü davet eder. Demek ki sade ızdıraplarımız, üzüntülerimiz değil, tesellileri, mukavemet çareleri de miraslarımız arasında.