Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku.
Aydınlık mevsimiydi, karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu, hepimiz ya doğruca cennete gidecektik ya da tam öteki yana
Düşünüyorum da saflık zamanlarımda, güzel evlerde oturan, öğrenim görmüş, bankalarda hesapları olan, yüksek tabakadan bu insanların bir şey olduğunu sanırdım.