Kadın gider, sevmediğinden değil, değmediğinden. Hayal kırıklığına uğradığına, acılarla savaştığına ve her şeyde elini taşın altına koyduğu adamın hiçbir şeye değmediğini gördüğü an, o adam onun için biter. Bir kadın severse de gider. Belki giderken kalbini yanına alamaz ama aklı yanındadır. Özler ama özledim diyemez. Çünkü özlemini yanında olan aklı ve mantığı bastırır.
Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes... 'Üşüme' diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol... 'Özledim' deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya... Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi bilirim. Kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı... Gelseydin de bu defa üzüntüden değil mutluluktan ağlasaydım...