Hayal kapısında beyaz bir atlı
Rüzgår yine sabırsız
Ufuklar nihan yine
Sokakları kararmayan şehirler
Kurmak için göklere
Kalbimin mimarını anıyor dudaklarım
Kurak tepeler üstünde
Aşkı öylesine özlüyorum ki
Kesildi sonunda sesim soluğum
Rüzgâr yine sabırsız
Umutlar nihan yine
Eski günlerimi hatırlıyorum
Irmakların imrendiği çöllerden
Ne kervan geçiyor ne kuş uçuyor
Bugün kalbim yumrukluyor göğsümü
Bir bezirgân kalbi gibi çarpıyor
97
Kitaptaki öyküler; özlem, yalnızlık, hatıralar ve insan olmanın anlamı üzerine samimi bir anlatım sunuyor. Akıcı dili sayesinde sayfalar hızla ilerlerken, karakterlerin yaşadıkları uzun süre zihinde kalıyor. Özellikle geçmişe duyulan özlem ve kaybedilen değerlere yapılan vurgu, esere ayrı bir derinlik katıyor.