Özlemek iyi gelecekti ama.Gündelik hayatın boku püsürü dokunamayacaktı ilişkilerine,aynı çatı altında kopan fırtınalar duyulmaz olacaktı uzaktan,hayatın çöpü ayıklanacaktı, geriye sadece anlatması güzel şeyler kalacaktı.
“İnsan neyi özlüyor, başka bir insanı mı, yoksa onunla birlikte yaptığı şeyleri mi? O insan yerli yerinde duruyorsa, kendi hayatını sürdürüyorsa; özlemek onunla birlikte paylaşılan şeyleri özlemek mi?”