SibelY

Dilerim hayat bize adil davranmadiginda, biz kendimize adil davraniriz. Çünkü elimizde olmayan onca seye ragmen, kendimize nasil davranacagimiz kendi elimizde. Bizim elimizde aciyan yerlerimize nasil bakacagimiz. Dilerim ki, acimiz geçene, dinene kadar, acele etmeden, her seyin bir zamani olduguna güvenerek kendimize destek olur, iyi bakariz bundan böyle... Sefkatle.
Sayfa 178·Kitabı okudu
Reklam
Eğer bu son düşünceden hareketle yaşam karmaşasına bakacak olursak, herkesin onun ihtiyaçları ve sefaletiyle uğraşıp durduğunu, onun sonu gelmez gereksinimlerini tatmin etmek ve çok çesitli acı ve kederleri defetmek için bütün güçlerini son noktasina kadar kullandıklarını, ne ki bunun karşılığında bu azap ve işkence içerisindeki bireysel varoluşun kısa bir zaman aralığı için korunmasından başka bir şey ümit etmediklerini görürüz. Ancak, bütün bu karmasanin ortasinda iki sevgilinin birbirlerine arzuyla bakan gözlerini görürüz. Ancak, her seye ragmen bunlar, neden böylesine gizli, çekingen ve kaçamak bakışlardır? Çünkü bu aşıklar bütün bu sefalet ve karmaşayı sürdürmek için gizlice çalışan hainlerdir. Aksi takdirde bu, başka türlü çok çabuk bir sona erişirdi. İşte onlar bunu boşa çıkarmayı arzu etmektedirler, şayet kendileri gibi baskalari da onu daha önce boşa çıkarmışlarsa...
Sayfa 76 - Olympia·Kitabı okudu
“Diplomat, bir Fransız dizesinin Rusçasını söyledi: — Hiç kimse durumundan hoşnut değildir, aklından hoşnuttur herkes.”
“Birisi arkadaşını yitirdiğinde yanındaki diğer arkadaşlarda teselli bulur ve eğer altınlarını yitirirse bir süre düşünür, aklından talihsizliği çıkarır, özellikle kendini hâlâ sağlıklı ve hevesli hissediyorsa. Ama birisi gönül huzurunu yitirdiyse nerede huzur bulur ve onun yerine neyi koyabilir? Hangi akıl bununla başa çıkabilir?”
“Masum bir insanın ıstıraplarının ağırlığı ne kadardı?”
Reklam