R
@paragrafinsonu
25 kütüphaneci puanı
2095 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
“Sen nasıl bir insansın?” diye sordu.
“Ben bir palyaçoyum,” dedim, “ve anlar topluyorum. Hoşça kal!”
Sayfa 241 - Can Yayınları
Ölüm, sanatçının hep yanındadır, iyi bir papazın dua kitabını koltuğunun altında taşıması gibi.
Sayfa 233 - Can Yayınları
Toplanmış ve tertemiz bir elbise dolabı (birisi iyice tozunu almış olacaktı) bana geride bırakabileceği en üzüntülü anıydı. Kendi eşyalarını tek tek benimkilerden ayırmıştı. Dolabın içi, başarıyla yapılmış bir ameliyatın sonrası gibiydi. Ona ait hiçbir şey, kopup düşmüş bir bluz düğmesi bile yoktu.
Sayfa 228 - Can Yayınları
Kendini öldürmek isteyen bir insanın yüzüydü, aynadan bana bakan.
Sayfa 226 - Can Yayınları