R
@paragrafinsonu
25 kütüphaneci puanı
2095 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
“Zenciler prensesi olacağım.
Hayat işte asıl o zaman başlayacak”
Pippi Uzunçorap
Çiçekli şiirler yazmama kızıyorsunuz bayım
Bilmiyorsunuz. Darmadağın gövdemi
Çiçekli perdelerin arkasında saklıyorum.
Karanlıkta oturuyorum. Işıkları yakmıyorum.
Çalar saat zembereği boşalana kadar çalıyor
Acı veren bir sevişmeyi hatırlıyorum.
Bir bıçağın gereksiz yere parlaması bu.
Yıllardır kendini bulutlarda saklayan illegal bir yağmurum.
Bir yağsam pahalıya malolacağım.
Ben bir bodrum kat kızıyım bayım
Yalnızlıktan başka imparator tanımaz bodrumum
Bir süredir plastik vazolar gibi hiç kırılmıyorum
Fakat korkuyorum. Birazdan da
Kırk üç numara ayakkabılarınızla
Bahçede oynayan çocukların üstüne basacaksınız
Bu iyi olmaz bayım!
“Gün akşam oldu” diyorum
Ekmek kırıntıları atıyorum kuşlara
Cam kırıkları yiyorlar
Rüyamda; bir kâse dolusu suyun içinde
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Sen nasıl bir insansın?” diye sordu.
“Ben bir palyaçoyum,” dedim, “ve anlar topluyorum. Hoşça kal!”
Sayfa 241 - Can Yayınları
Ölüm, sanatçının hep yanındadır, iyi bir papazın dua kitabını koltuğunun altında taşıması gibi.
Sayfa 233 - Can Yayınları
Toplanmış ve tertemiz bir elbise dolabı (birisi iyice tozunu almış olacaktı) bana geride bırakabileceği en üzüntülü anıydı. Kendi eşyalarını tek tek benimkilerden ayırmıştı. Dolabın içi, başarıyla yapılmış bir ameliyatın sonrası gibiydi. Ona ait hiçbir şey, kopup düşmüş bir bluz düğmesi bile yoktu.
Sayfa 228 - Can Yayınları
Kendini öldürmek isteyen bir insanın yüzüydü, aynadan bana bakan.
Sayfa 226 - Can Yayınları