Paralel
@parallel
21 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Oysa şimdi anlıyordu ki hayatın verdiği armağanları reddetmek, onların, uğruna reddedildiği kişilere aktarılacağını garanti etmiyordu; bildiği cennet ıssızdı şimdi.
vücudun ruha ihanet etmediği anlar pek azdır. Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Ruh, başına kara bir hale takarak göğe yükselmek için çırpınır; ama vücut dünyalıdır; yer, içer, yaşar.
İnsan doğru olanı yapar ama gene de parşömen kağıdına basılı kitap gibi bir şey olmaktan öteye gidemeyebilir.
Başka hiç kimsenin görmediği şeyleri görüyorsun; seni memnun etmek imkansız. Öte yandan, apaçık ortada olan şeyleri hiç görmüyorsun. Sen böylesin işte, Dodo.
Birbirine kardeşçe sarılmış ağaçlar, derin ovalar, bitki örtüsü; bütün bunlar doğanın insana verdiği ölümsüz öğüdün saflığını taşıyordu. Ve bunların ortasında insanın o dehşet verici pisliği vardı. Kale ile darağacı, savaş ve ceza, kanlı çağla kanlı anın iki simgesi, geçmişin baykuşuyla geleceğin yarasası bütün bunların ortasında öylece dikilip duruyordu. O gizemli doğa çiçekleri ve kokularıyla Tourgue'u ve giyotini aydınlatıyor ve sanki şöyle diyordu insana: Bir benim yaptığıma bakın, bir de kendi yaptığınıza!
