ŞİZOFREN / WULF DORN
Olaylar 23 yıl öncesine uzanıyor. Psikiyatr Jan Forstner, bir gecede ailesini paramparça eden bir olayın içinde kalır. Küçük kardeşi ortadan kaybolur. Sadece üç gün sonra ise babası korkunç bir trafik kazasında hayatını kaybeder.
O yıllarda daha 12 yaşında olan Jan, kardeşine ne olduğunu, babasının neden gecenin bir yarısı yola çıktığını ve o kazanın gerçekten bir tesadüf olup olmadığını yıllarca sorgular. Bu sorular zamanla bir meraktan çok bir takıntıya dönüşür.
Yıllar geçer; Jan hem evliliğini hem de işini kaybeder. Hayat onu yeniden başladığı noktaya sürüklediğinde geri dönmekten başka seçeneği kalmaz ve ailesiyle birlikte büyüdüğü kasabaya geri taşınır.
Ama geçmiş geride kalmamıştır. Kabuslar hâlâ oradadır. Jan hayata tutunmaya çalışırken, çalıştığı klinikte yaşanan bir intihar her şeyi yeniden başlatır. Artık o da istemeden, 23 yıldır saklanan karanlık bir sırrın içine çekilmiştir.
🩵🩵🩵
Kitaba tek kelimeyle bayıldım. Dün başlamıştım ve elimden bırakamadım. Gerilimi yüksek, temposu hiç düşmüyor ve oldukça merak uyandırıcıydı. Yazarın kalemini bilenler beni anlayacaktır.
🩵🩵🩵
GÖK KUZGUN #kitapyorumu
"İstersen dünyayı karşıma alırım, yine de seni bırakmam. Sen bana ait olduğun için değil, ben gönlümü senden geri alamadığım için."
Bazı kitaplar vardır, daha ilk sayfasından ana karakterin omzundaki yükü size hissettirir. Gök Kuzgun da tam olarak böyle bir kitaptı. Yalvaç, henüz resmi olarak teşkilata adım atmamış olsa da adaletsizliğe susmamayı babasından öğrenmiş bir genç. Yan evden gelen o çığlığa arkasını dönüp gidemediğinde, sadece küçük Nazlı’nın değil, kendi hayatının da akışını değiştiriyor. Hikayemiz de geçmişin bağlarıyla birbirine düğümlenmiş bir istihbaratçı ile bir siber güvenlik uzmanının, tehlikeli bir görev ve kaçınılmaz bir aşkı anlatıyor.
Nazlı, Yalvaç için geçmişten gelen bir vicdan borcu, kaçamadığı bir gelecek ve hayatının tek zaafıdır. Yalvaç ise Nazlı için güvenebileceği tek erkek, sığınabileceği tek liman. Bu iki karakteri mükemmel bir çift yapan şey ise birbirlerinin eksik parçalarını tamamlamaları. Yalvaç ve Nazlı’nın o didişmeli, aralarındaki 30 santimlik boy farkıyla daha da tatlılaşan ama arkasında ölümcül görevler barındıran dinamiğine bayıldım! Nazlı’nın o küçücük yaşta resmi kayıtlarda ölü gösterilmesi, kendi cenazesine inanıp herkes öldüğümü söylüyor diye fısıldaması Yalvaç’ın kalbine nasıl bir bıçak gibi saplandıysa, benim de içimi öyle dağladı. Yıllardır içinde tuttuğu o suçluluk duygusu da beni paramparça etti.
Yazarımız karakterlerin içindeki o kırık dökük dünyayı o kadar güzel hissettirmiş ki... Nazlı'nın çocukluk yarası yüzünden bir oyuncak odası olması ve Yalvaç'ın ona fark edilmeyecek kadar küçük hediyeler taşıması... Hele o 'mavi kuş' detayı! Nazlı’nın geçmişe, yurttaki o kırık ahşap bebeğe ve çocukluk yaralarına sığınarak kurduğu cümleler o kadar yaralıydı ki.
Yalvaç ve Nazlı’nın tutku ve sadakat
Khaled Hosseini kalemini ne kadar çok sevdiğimi artık bilmeyen kalmamıştır herhalde! O kadar büyüleyici bir anlatımı var ki, yazdığı her kitabın son sayfasını kapattığımda günlerce, hatta haftalarca etkisinden çıkamıyorum. Bu, yazardan okuduğum üçüncü kitaptı. Kitaplığımda henüz dokunmadığım bir eseri daha kalmış olmasının mutluluğu içindeyim; inşallah onu da bu yıl bitmeden keyifle okuyacağı
Ama bu kitap, yazarın diğer hikâyelerinden biraz daha farklıydı benim için. Konu tek bir çizgide ilerlemiyor; her bölümü bambaşka bir karakterin gözünden okuyoruz. Düşünsenize, o devasa kurguda bir sürü insanın hayatına, acısına tek tek misafir oluyorsunuz. Hepsi içimde ayrı bir yere dokundu ama Nebi’nin yeri bende gerçekten çok çok başkaydı. Markos’un annesini de ayrıca çok sevdim.
Hikâye zaten daha ilk sayfalarda içinizi sızlatan o meşhur masalla başlıyor... Bir babanın çaresizlikten evladını deveye vermesi ve sonrasında peşini bırakmayan o dev vicdan azabı... Peri’nin babasının da kızını daha iyi bir geleceği olsun diye zengin bir aileye evlatlık vermesi, ama bunu yaparken onu canından çok sevdiği kardeşinden ayırması kalbimi paramparça etti.
Abdullah’ın o can yakıcı kardeş hasretini okurken adeta içimde hissettim. Kitap boyunca hep "Bu iki kardeş acaba bir gün yeniden yan yana gelebilecek mi?" merakıyla sayfaları çevirdim. Geldiler gelmesine ama... Ah, nasıl geldiler... O sahneler gerçekten çok sarsıcıydı.
Kitaptaki üvey dayılar, Nebi ve Süleyman da beni derinden etkileyen karakterler arasındaydı. Nebi, sen gerçekten o kadar güzel, o kadar iyi niyetli bir adamsın ki sana hayran kalmamak elde değil! Tabii bir de Peri var... Ah Peri, kitap boyunca sana o kadar çok kızdığım yer oldu ki! "Keşke ama keşke böyle yapmasaydın" dediğim anlar tek bir yerle de sınırlı kalmadı
Fırtına öncesindeki o son sessizlik, sırlar perdesinin ardındaki karanlık gerçekler ve serinin en ağır trajedisine ev sahipliği yapan o unutulmaz basamak: Melez Prens. Bu kitapta Hogwarts, dış dünyadaki savaşa rağmen kapılarını açsa da artık hiçbir şeyin eskisi gibi güvenli olmadığını iliklerimize kadar hissediyoruz. Harry’nin iksir kitabındaki gizemli 'Melez Prens'in notlarıyla okulda parladığı, bir yandan da Dumbledore ile birlikte Düşünseli'ne dalarak Voldemort'un (Tom Riddle) geçmişine, zaaflarına ve Hortkulukların gizemine doğru çıktığı o yolculuk kitabın edebi omurgasını oluşturuyor.
J.K. Rowling bu romanda muazzam bir denge tutturmuş. Bir yanda ergenlik aşkları, Quidditch heyecanı ve gençlik kıskançlıkları varken, diğer yanda Draco Malfoy’un omuzlarındaki çaresiz yük ve karanlığın adeta okulun koridorlarına kadar sızması kurguyu kusursuz bir tezatlıkla besliyor. Ve tabii ki o Astronomi Kulesi’ndeki şok edici, kalbimizi paramparça eden o uğursuz gece... Yeşil bir ışık parlamasıyla çocukluğumuzun ve Hogwarts'ın en büyük koruyucusuna veda ettiğimiz, ihanetle sadakatin birbirine karıştığı o dehşet anı. Bizi doğrudan büyük finale hazırlayan, serinin en melankolik, en derin ve en sürükleyici kitaplarından biri.
#HarryPotterveMelezPrens #JKRowling #MelezPrens #HarryPotter #AlbusDumbledore #SeverusSnape #Hortkuluk #Hogwarts #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #NeOkudum
Serinin en hacimli, en karanlık ve belki de karakterlerin psikolojisini en derinden hissettiğimiz o muazzam ergenlik ve başkaldırı dönemi: Zümrüdüanka Yoldaşlığı. Voldemort’un geri dönüşünün ardından Sihir Bakanlığı'nın gerçekleri inkar etmesi, medyanın karalama kampanyaları ve Hogwarts'ın üzerine çöken o tecrit hissiyle, büyücülük dünyasının aslında ne kadar kırılgan olduğunu görüyoruz.
Bu kitapta karşımızda sadece kahraman bir çocuk yok; yalnız bırakılmış, öfkeli, anlaşılmadığını hisseden ve sırtındaki yükün altında ezilen, ergenlik sancıları çeken çok gerçekçi bir Harry var. Tabii ki kitabın (ve hatta tüm edebiyat tarihinin) en nefretlik karakteri Dolores Umbridge’in gelişiyle okulun adeta bir hapishaneye dönüşmesi, buna karşı Harry önderliğinde kurulan Dumbledore’un Ordusu'nun o gizli direnişi kurguyu zirveye taşıyor. Ergenlik aşkları, kopan arkadaşlıklar, Zümrüdüanka Yoldaşlığı’nın gizemli operasyonları derken, Sihir Bakanlığı'ndaki o epik Esrar Dairesi savaşıyla kitap soluksuz bir finale bağlanıyor. Ve tabii ki o malum, kalbimizi paramparça eden, serinin en ağır kayıplarından biri... Adaletsizliğe karşı direnişin, büyümenin ve fedakarlığın en çiğ halini sunan, serinin en olgun halkası.
#HarryPotterveZümrüdüankaYoldaşlığı #JKRowling #ZümrüdüankaYoldaşlığı #HarryPotter #DumbledoreunOrdusu #SiriusBlack #Hogwarts #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #NeOkudum
İlk kitabın o can yakan, kalbimizi paramparça eden finalinin ardından Buz Kapanı ile karanlığın ve mücadelenin dozunun daha da arttığı bir dünyaya adım atıyoruz. Ruby, sevdiklerini korumak adına ödediği ağır bedelin ardından artık o eski ürkek kız değil; güçlerini kontrol etmeyi öğrenmiş, Çocuk Birliği’nin tehlikeli bir lideri haline gelmiş. Ancak bu yeni dünyada kime güveneceğini seçmek, hayatta kalmaktan çok daha zor.
Alexandra Bracken, serinin bu ikinci kitabında tempoyu hiç düşürmüyor. Ruby'nin yeni yol arkadaşları (özellikle Jude) hikayeye harika bir dinamik katarken, geçmişin gölgeleri ve eski dostların özlemi kitabın duygusal yükünü zirvede tutuyor. Karakterlerin içsel çatışmaları, bir yandan hayatta kalmaya çalışırken diğer yandan kaybettikleri insanlığı koruma çabaları çok başarılı işlenmiş. İlk kitaba göre daha karanlık, daha stratejik ve aksiyon dolu bir kurgu var karşımızda. Hele ki o eski bağların yeniden sınandığı sahnelerde kalbinizin hızla çarptığını hissedeceksiniz. Distopya severlerin beklentilerini fazlasıyla karşılayan, seriyi çok daha güçlü bir noktaya taşıyan muazzam bir devam kitabı.
#BuzKapanı #AlexandraBracken #NeverFade #KaranlıkZihinlerSerisi #RubyDaly #LiamStewart #Distopya #FantastikKurgu #Kitapİncelemesi #KitapAlıntıları #1000Kitap #OkudumBitti #KitapÖnerisi #PegasusYayınları #NeOkudum
