Fedakarlıkların aşırı olmasın. Ekmeğini, sevgini, ilgini her zaman bölüş, paylaş ama sürekli senden almalarına, senden beklemelerine karşı çık. Sevilmediğin, kullanıldığın, hep yük taşıdığın, yorulduğun kapılardan uzak dur.
"Bu erkekler neden böyleydi? Hepsi de bağlanmaktan korkuyordu işte. Bu kadar gez toz, sır ve söz paylaş, özel anlar yaşa, hayaller besle! Sonra pat diye büyü bozulsun."
Sayfa 387
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
* Düşüncelerini, niyetlerini ve isteklerini gözlemle ve bunların kalbinden mi yoksa egondan mı geldiklerini belirle.
* Başkalarından beklediklerini sen de diğerlerine ver:
gülümse, iyi düşün, zaman ayır, dinle, anlayış göster ve sevdiğin şeyleri paylaş.
* Diğerlerine verdiğin her şeyi aslında kendine verdiğini gör, zira hepimiz birbirimize bağlıyız."
Belki yine gelirim sesime ses veren olursa bir günHayata Dair
Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem
oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü
ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz
belki yine gelirim sesime ses veren olursa bir gün
Aklı değil de metaforu bir düşünelim. Metaforik idrakin akılla yakın bir ilişkisi vardır, ki bunun da paradoksal gözükmesinin tek sebebi Aydınlanma’nın metafor üzerine görüşünü miras almış olmamızdır: Yani metafor ya dolaylı olarak temel anlamlıdır ve “hakiki” temel dile indirgenebilir ya da salt bir süs işlevidir, dolayısıyla anlam ve rasyonel düşünce için önem taşımaz, hatta onları bozma tehlikesi taşır. Dilsel bir aygıt olarak görülür, düşünce aracı değil. Temel anlamcı görüş ve temel anlam karşıtı görüşün ortak paydası, en nihayetinde metaforun doğruyla doğrudan hiçbir bağı olamayacağıdır. Metafor ya temel doğruyu belirtmenin sadece başka bir yoludur ya da her türlü anlam iddiasını baltalar. Ama Lakoff ve Johnson’ın gösterdiği üzere, “metafor özünde bir düşünce meselesidir, sadece kelimelerle alakalı değildir”. Metaforun yitimi, bilişsel bir içeriğin yitimidir. Düşünme, tüm metaforların doğduğu bedensel varoluşumuzdan koparılamaz.
