“Cehennemin acı çekmekten başka bir şey olmasını mı bekliyordun? Neyin canını yaktığını bulmaya bakar sadece.”
Carpe diem!
Carpe diem! diyordu yeşil periler,elbette her şey sonsuzca farklı olabilirdi.Ama çok geç artık,anı yaşayın,zaman çünkü yalnızca ileriye akar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Bak şimdi Wendy, dünyaya gelen ilk bebek hayatında ilk defa güldüğünde, gülüşü binlerce parçaya ayrılmış ve her parça sağa sola dağılmış, işte periler de böyle çıkmış ortaya.”
…
“Ve bu nedenle,” diye devam etti Peter uslu uslu, “dünyaya gelen her kız ve oğlan çocuğu için bir peri olması gerekir.”
“Olması gerekir derken? Yok mu yani?”
“Hayır. Farkındasındır, günümüzde çocuklar çok şey biliyor, kısa süre sonra perilere inanmamaya başlıyorlar ve ne zaman bir çocuk ‘Ben perilere inanmam’ dese bir yerlerde bir peri düşer ölür.”
X. bölüm - Kirke’nin büyülü malikanesi
O sıra hizmetçiler düzene koyuyarlardı konağı,
dört peri kızı vardı Kirke'nin evinde iş gören,
Pınarlardan, ormanlardan doğmuşlardı bu periler,
ya da denize akan kutsal ırmaklardan doğmuşlardı.
Biri güzelim örtüler örtüyorlardı koltuklara,
bu örtüler erguvandı ve ketenler seriliydi altında,
öbürü gümüş sofralar kuruyordu koltukların önüne,
altın sepetler koyuyordu üstüne sofraların,
üçüncüsü bal gibi şarap taşıyordu sağrakta,
şarap tatlıydı, sağrak gümüştü, taslar altın.
Dördüncüsü su taşıdı, kızgın bir ateş yaktı kazanın altında,
üç ayaklı büyük kazanda su başladı ısınmaya.
"Eskiden çocuklar ne yapardı dersin?
Nasıl eğlenir, vakit geçirirlerdi sence,
Korkunç canavar keşfedilmeden önce?"
Unuttunuz mu yoksa bilmiyor musunuz?
Öyleyse avazımız çıktığı kadar bağırıyoruz:
ÇOCUKLAR DURMADAN KİTAP OKURLARDI!
BİRİNİ BİTİRİR, ÖBÜRÜNE BAŞLARLARDI!
Hayatın ayrılmaz bir parçasıydı kitaplar!
Çocuklarına kitap okurdu analar babalar!
Her çocuğun başucunda bir kitap dururdu!
Odası baştan başa kitaplarla doluydu!
Akıllara durgunluk veren masallar,
Korkunç canavarlar, zalim padişahlar,
Tahta bacaklı korsanlar, kırk haramiler,
Cinler, periler, bir de çizmeli kediler,
Beyaz atlı prensler, pamuk prensesler,
Kötü yürekli vezirler, yedi cüceler,
Hırlısı hırsızı, yamyamı, yarım akıllısı,
Gezer gece yarısı balkabağından arabası.
Bu akşam binbir gece masalları mı istersiniz,
Yok ben Define Adası okuyayım mı dersininiz?
Andersen'den Masallar mı, Üç Silahşörler mi, Güliver'in Seyahatleri mi, Küçük Prens mi?
Biraz daha yakına gelelim mi acaba,
Tenten, Asteriks, Red Kit mi yoksa?
Gördünüz mü, neler neler okumuşlar,
Televizyondan önce kızlar, oğlanlar!
O yüzden yalvarırız hepinize, lütfen,
Eve gidince atın televizyonu pencereden!
Evde televizyondan boşalan yere
Güzel bir kitaplık kurun bir an önce.
erkek olanlarınız bilirler:
Siyaha susamış ceylanın avcısıdır bir gece boyu dinlediğiniz o hiç bilmediğiniz hoş melodiler: şüphesiz büyük göndermeleri vardır ve bir şarkının istenmeden hatırlattığı ama unutulmuş ama hep düşünülen ah o eskiyememiş sevgililer;
