kimi yalnızlıklar boşunadır
kimi aşklar bitmesi için yaşanır
sen bunları hiç önemseme
git gülümse başkalarına
beni burkulmuş bırak
beni ısırılmış
beni emilmiş
beni intiharlardan çokça korkulan ideolojilerde bırak
sabahlara karşı uzandığınız yatakta
gömüp başınızı yastığa bağırdığınız isim
sizin adınıza yanlış bir yalnızlık seçilmiştir
Reklam
bugün hep ağlıyorsam kızmayın
çünkü doğarken hiç ağlamadım ben!
neden yine çöpadamdım hiç büyüyemeyen
hiç bilmeyen, hiç sormayan, hiç ağlamayan
şırıngam damar arayacak periler galerisinde
ben böylece seyreleceğim
yeni bulunan denizler benimle tuzlanacak
benimle tuzlanacak kokmuş demir, tozlu cevher
güçleneceğim
Peter'ın eve dönmekte olduğunu hisseden Hiçbiryer yine hayatla dolmuştu. Aslında yüklemi "doldu" şeklinde kullanmamız lazımdı ama "dolmuştu " daha iyi, ayrıca. Peter da hep bu zamanı tercih eder.
Onun yokluğunda adaya genelde sükunet hakim olur. Periler sabahları bir saat daha uyur, hayvanlar yavrularıyla daha çok ilgilenir, Kızılderililer altı gün altı gece tıka basa yemek yerler ve korsanlarla kayıp çocuklar karşılaştıklarında, birbirlerine gözlerini dikip nahoş el hareketleri yapmakla yetinirler. Ancak uyuşukluktan nefret eden Peter'ın adaya gelmesiyle hepsi yeniden harekete geçer: Şu anda kulağınızı yere dayarsanız, bütün adanın hayatla dolup taştığını duyabilirsiniz.
Reklam
Reklam