SA KRALLIĞININ ( SABANCILAR) KARANLIK YÜZÜEdebiyat
Açıkçası 
Adana'da Piç Olmak kitabını elime aldığımda bu kadar şaşıracağımı düşünmemiştim.
Dışarıdan bakınca herkesin gıpta ettiği, masallardaki gibi bir hayat yaşıyor sandığımız bir ailenin içinde neler yaşanmış neler...inanılmaz!
Miras kavgaları, dışlanmalar, ötekileştirmeler, "piç" ilan edilmeler... Bazen bir anı kitabı okuduğumu unutup adeta bir Türk filmi izliyormuş gibi hissettim.
En çok da para ve miras uğruna insanların ne kadar gözünü karartabildiğini görmek rahatsız etti beni. Pis oyunlar, hesaplar, yokedilen hayatlar... Sayfalar boyunca para hırsının insanları ne hale getirebildiğine tanık oluyorsunuz.
Merak uyandıran, şaşırtan, zaman zaman öfkelendiren ama en çok da insanın içini burkan kendi tabirleiryle öteki Sabancı 
Sevgi Sabancı nın kaleme aldığı bir anı kitabını üzüntüyle bitirmiş oldum.
Adana'da Piç Olmak kitabını elime aldığımda bu kadar şaşıracağımı düşünmemiştim.
Dışarıdan bakınca herkesin gıpta ettiği, masallardaki gibi bir hayat yaşıyor sandığımız bir ailenin içinde neler yaşanmış neler...inanılmaz!
Miras kavgaları, dışlanmalar, ötekileştirmeler, "piç" ilan edilmeler... Bazen bir anı kitabı okuduğumu unutup adeta bir Türk filmi izliyormuş gibi hissettim.
En çok da para ve miras uğruna insanların ne kadar gözünü karartabildiğini görmek rahatsız etti beni. Pis oyunlar, hesaplar, yokedilen hayatlar... Sayfalar boyunca para hırsının insanları ne hale getirebildiğine tanık oluyorsunuz.
Merak uyandıran, şaşırtan, zaman zaman öfkelendiren ama en çok da insanın içini burkan kendi tabirleiryle öteki Sabancı Sevgi Sabancı nın kaleme aldığı bir anı kitabını üzüntüyle bitirmiş oldum.
Koçu’da masal değil, İstanbul’un kirli ve saklı tarihi var.
Bu kitap, Osmanlı sarayının gölgesinde büyüyen bir “piç” üzerinden; iktidarın, entrikanın, harem düzeninin ve insanın nasıl harcandığının hikâyesi. Koçu yine tarih kitabı yazmıyor; tarihin arka sokağını anlatıyor.
Kızlar ağası gibi sarayın en güçlü figürlerinden birinin çevresinde dönen:çıkar ilişkileri,cinsellik,sınıf farkı, iktidarhırsı, kimliksizlik hepsi çok çıplak ve filtresiz veriliyor.
Koçu’nun dili akademik değil; dedikoducu, mahalle ağzı gibi,
Sanki biri sana “Bak, tarih kitaplarında yazmayanı anlatayım” der gibi.
En vurucu tarafı şu:
Sarayın ihtişamı değil, insan öğüten mekanizması kalıyor akılda.
“Piç” kelimesi burada sadece bir hakaret değil, bir kader:
Soyu belirsiz olanın, tarihte de yeri yok.
Bu romanı okurken şunu hissediyorsun:
Tarih sandığımız kadar asil değil; çoğu zaman pis, karanlık ve acımasız.
Reklam
Şimdi size Centilmen Piç serisinin ilk kitabı olan Locke Lamora'nın Yalanları'nı anlatacağım. Bu kitap gerçekten aşırı iyi; fantastik türde, insanı içine çeken ve okudukça daha da okuyası gelen bir eser. Locke öyle bir usta olmuş ki onun hakkından kimse gelemez; Gri Kral bile gelemedi. Tebrik etmek lazım gerçekten o efsanevi, gözü kara ve becerikli "Bela" Locke Lamora'yı.
Kitabın dili oldukça akıcı ve sürükleyici. Okurken insanı hikâyenin içine çekmeyi başarıyor. Ben kitaba bayıldım ve okurken büyük zevk aldım. Yer yer biraz sıksa da bunun aynı konuların zaman zaman tekrar işlenmesinden kaynaklandığını düşünüyorum.
“LOCKE LAMORA'NIN YALANLARI EN SEVDİĞİM ON KİTAP ARASINDA BULUNUYOR. BELKİ DE İLK BEŞTEDİR. KİTABI OKUMADIYSANIZ, OKUMALISINIZ. OKUDUYSANIZ, MUHTEMELEN YENİDEN OKUMALISINIZ...”
Patrick Rothfuss'un ön sözünde söylediği bu sözler de kitabın ne kadar etkileyici olduğunu göstermeye yetiyor.
undergroundın göz kamaştırıcı yanıdır, fazla söze gerek yok.
ve hakan günday, halihazırda hayatın akan yanını olanca çıplaklığıyla gün yüzüne çıkaran underground'a muazzam araçlar kazandırmıştır.
Baba ve Piç’i bitirdim ve kitabın üstümde bıraktığı hissi tam olarak anlatmak zor açıkçası. Elif Şafak’ın o akıp giden dili yine çok güzeldi; bazı bölümler sanki birinin anlattığı aile hikâyesini dinliyormuşum gibi hissettirdi.
Kitap sadece karakterleriyle değil, değindiği meselelerle de insanın kafasını kurcalıyor. Özellikle Ermeni meselesiyle ilgili kısımlar beni biraz araştırma yapmaya itti çünkü açıkçası bu konuda çok net bilgileri olan biri değilim. Romanın belli bir bakış açısı olduğu hissediliyor ama ben okurken bunu daha çok geçmişin insanlar üzerinde bıraktığı ağırlığı anlatma çabası gibi gördüm.
Spoiler vermeden söyleyebilirim ki; aile, kimlik, geçmiş ve aidiyet üzerine sakin sakin düşündüren bir kitaptı benim için. Bitince hemen kapatıp unutamadığım kitaplardan biri oldu
Alın, okuyun ve okutturunEdebiyat
Genel yorumum:
Bugün, size 
George R. R. Martin'in yazdığı ve uzun yıllardır hâlen devam etmekte olan Buz ve Ateşin şarkısı serisinin ilk kitabını, yani 
Taht Oyunları'ndan bahsedeceğim. Dizisini bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Yaklaşık olarak final sezonuna kadar adından ve başarısından söz ettiren dizinin finali tartışmalı bir şekilde biten bu serinin aslı 1996 yılında çıkan orijinal ismiyle 
A Game of Thrones kitabıdır. Öncelikle bu kadar popüler bir seri olmasının hakkını sonuna kadar veriyor diyebilirim. İlk sayfasından son sayfasına kadar okuduğum ve uzun zamandır fantezi eserleri arasından beni bu kadar içine kaptıran bir kitap olmamıştı. Karakterleri, atmosferi, olayları falan okurken akıp gidiyor resmen satırlar arasında. Kitabın konusuna gelecek olursam eğer kitabımız; Bran isminde Stark hanedanlığına mensup bir çocuğun gözünden başlıyor. Kuzeyde yaşayan starklar onurlu, güvenilir insanlarıyla ve soğuk iklimleriyle bilinen insanlar. Kışyarında mutlu, mesut, herşeyin eğlencesinde doyasıya yaşayan starklar, birgün krallığın daha doğrusu direk kralın baş yardımcısı, kral eli Jon Aryn’ın ölümü haberiyle birlikte bizzat sarsılıyorlar. Bunun üzerine kral Robert Baratheon, çok yakın arkadaşı olan ve kışyarının lordu olan Eddard Stark’ı yeni kral eli olması için ziyarete geliyor ve olaylar bu noktada baş göstermeye başlıyor. Ve hikaye genel olarak olarak Stark, Baratheon, Lannister ve Targaryen gibi hanedanlıkları ele alıyor daha çok. Çok fazla konusundan da bahsetmek istemiyorum aslında, tavsiyem çok fazla bilgi edinmeden, spoiler yemeden okumanızdan yanadır. Stark ailesinin yanı sıra kitabın her bölümünde farklı bir karakteri okuyor, farklı bir hanedanın gözünden olayları değerlendirme fırsatı buluyoruz. Ayrıca hikayenin çeşitliği açısından da çok hoş bir yazım tarzı kullanılmış bence. Ve
George R. R. Martin'in yazdığı ve uzun yıllardır hâlen devam etmekte olan Buz ve Ateşin şarkısı serisinin ilk kitabını, yani Taht Oyunları'ndan bahsedeceğim. Dizisini bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Yaklaşık olarak final sezonuna kadar adından ve başarısından söz ettiren dizinin finali tartışmalı bir şekilde biten bu serinin aslı 1996 yılında çıkan orijinal ismiyle A Game of Thrones kitabıdır. Öncelikle bu kadar popüler bir seri olmasının hakkını sonuna kadar veriyor diyebilirim. İlk sayfasından son sayfasına kadar okuduğum ve uzun zamandır fantezi eserleri arasından beni bu kadar içine kaptıran bir kitap olmamıştı. Karakterleri, atmosferi, olayları falan okurken akıp gidiyor resmen satırlar arasında. Kitabın konusuna gelecek olursam eğer kitabımız; Bran isminde Stark hanedanlığına mensup bir çocuğun gözünden başlıyor. Kuzeyde yaşayan starklar onurlu, güvenilir insanlarıyla ve soğuk iklimleriyle bilinen insanlar. Kışyarında mutlu, mesut, herşeyin eğlencesinde doyasıya yaşayan starklar, birgün krallığın daha doğrusu direk kralın baş yardımcısı, kral eli Jon Aryn’ın ölümü haberiyle birlikte bizzat sarsılıyorlar. Bunun üzerine kral Robert Baratheon, çok yakın arkadaşı olan ve kışyarının lordu olan Eddard Stark’ı yeni kral eli olması için ziyarete geliyor ve olaylar bu noktada baş göstermeye başlıyor. Ve hikaye genel olarak olarak Stark, Baratheon, Lannister ve Targaryen gibi hanedanlıkları ele alıyor daha çok. Çok fazla konusundan da bahsetmek istemiyorum aslında, tavsiyem çok fazla bilgi edinmeden, spoiler yemeden okumanızdan yanadır. Stark ailesinin yanı sıra kitabın her bölümünde farklı bir karakteri okuyor, farklı bir hanedanın gözünden olayları değerlendirme fırsatı buluyoruz. Ayrıca hikayenin çeşitliği açısından da çok hoş bir yazım tarzı kullanılmış bence. VeReklam
Reklam