Din adına çocuklara yapılan baskı ve tahakkümün haddi hesabı yok. Kendilerini bir tek Tanrı'ya hesap vermekle yükümlü tutan ruhbanlar tarih boyunca istedikleri çocukları ilahlarına kurban etmişler, çalıştırmışlar, zevkleri için kullanmışlar, işkence etmişler, satmışlar, beyinlerini bizden olmayanlar kötüdür diye yıkayıp savaştırmışlar. Ama her şey Tanrı adına yapıldığından karşı çıkan yok.
İnanın, kiliseye, camiye gitmiyorsanız bedava diyedir. Türümüzün bir özelliği bu. Bir yandan beş para etmeyen şeylere dünyanın parasını verir, bir yandan da maddi değeri yok diye dünyanın en güzel şeylerinin bedava olduğunun farkına varmaz ya da küçümseriz.