Berke
@piere
Bomboş Kitaplarda Bugün·481 syf.·Edebiyat
1/10
2021 19. kitabı
Kardeşimin Hikâyesi kitabından sonra Zülfü Livaneli okumam demiştim ama çevremdeki birçok insan bu kitabı önerince okumaya karar verdim. Keşke kulak asmasaydım bu önerilere zira yine hayal kırıklığı yine hayal kırıklığı...
Ülkemizdeki kendini aydın gören kesimin alışkanlığı mıdır yoksa popüler kültüre bağlı insanlar hakkında aydın olduğu görüşüne sahip bizler mi körüz bilmem ama yine kendi yaşadığı ülkeden memnun olamayan ve kendi ülkesini sevmenin, ülkesinin tarihini çarpıtan insanlara karşılık vermektense "Avrupalı" olduğu gerekçesiyle şak şakçılık yapan insanları aydın olarak adlandırdık. Zülfü Livaneli de bu şahıslardan birisidir benim gözümde. Örneğin sözde Ermeni soykırımından bahsedilen şu kitaplar varken neden herhangi bir "aydın" çıkıp da Ermenilerin öldürdüğü binlerce Türkten veyahut Kıbrıs adasında zamanında Rumların yaptığı büyük katliamlardan bahsetmez? Çıkar çatışmalarımızın olduğu onlarca ülke varken hala sözde soykırım konusunda ülkemize ceza verilmemesinin sebebinin Avrupa mahkemelerinde soykırımın yalan olduğu ispatlandığını bilen kaç kişiyiz? Vatanı sevmek demek belli siyasi ideolojilere bağlı kalmaktan öte bir durumdur.
Kitapta diğer gözüme çarpan nokta ülkemiz askerlerinin "cahil" gösterilme çabaları oldu. Birçok komutanımızın bu tarz sosyal ortam şişirmesi aydın tabakasından daha kültürlü ve bilgili olduğuna eminim. Ayrıca kitap boyunca göze sokulmaya çalışılan rütbeli askerlerin sahip olduğu imkanların eleştirisi çok komik. Ülkenin güvenliği uğruna canını riske atan askerlerimiz için sahilde güzel bir tesisinin olması gözüne çarpan bu beyefendi kitabını İstanbul'un hangi lüks konutunda yazdığı muamma...
Bu değersiz şahıs için sinirlerimi bozamayacağım lakin bu tarz kişilerin ülkede "popüler" olması beni derinden üzdü...
Bu tarz boş kitapları
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
10/10
2021 5. kitabı
Şans eseri elime geçen bu kitabı ilk okumaya başladığımda estetik kaygılardan dolayı canımı sıkmıştı ancak ilerleyen sayfalarda yazarın hayal gücüne hayranlığım katlanarak arttı. Basit konuları çok yüksek bir hayal gücüyle aktarmayı başarmış okumanızı tavsiye ederim.
10/10
2020 155. kitabı
İnsan okuduğu ilk an Tanrı'ya başkaldıran bir hava seziyor. Evet dinlere karşı bir görüşü var bunu çok net bir şekilde görebiliyoruz fakat Tanrı inancı olan bir şair kendisi. Deist ya da panteist olabileceğini düşünüyorum zira şiirlerinde ikisinden de esinler yer alıyor. Kesinlikle okunması gereken kitaplardan. Her bir dörtlüğü ayrı bir sorgulama içeriyor. Bir süre sonra sürekli şarap övgüsü okumaktan sıkılabilirsiniz ama tüm bunlara değeceğine inandığım bir kitap. İyi okumalar :)
Fiziken Diri Ruhen Ölmüş İnsanlarEdebiyat
Herkese merhaba :) Yine karşınıza hayatımda en sevdiğim yazarla, Dostoyevski'yle çıkıyorum. Öncelikle şunu bilmekte fayda var kitabın çoğu hapishanede geçiyor. Hapishanenin kasvetli havasını iliklerinize kadar hissedeceğiniz için bu tarz kitapları okumayı sevmeyenler için tavsiye etmem. Ayrıca kitabın çok akıcı olmadığını belirtmemde fayda var zira bu durum Dostoyevski'de çok gördüğümüz bir durum değil. Yazımda spoiler tadında cümleler olacaktır.
Kitaba geçmeden önce Dostoyevski'ye dair küçük bir bilgiyi aktarmakta yarar görüyorum. Yazarımız 1849 yılında devlet aleyhindeki bir komploya karıştığı iddiası ile tutuklandı. On ay hapishanede kalan Dostoyevski, kurşuna dizilmek üzereyken diğer sekiz tutuklu arkadaşı ile affedildi. Cezası dört yıl kürek, dört yıl da adî hapse dönüştürüldü. Cezasını çekmesi için Sibirya'da bulunan Omsk Cezaevi'ne gönderildi. Hayatının bir bölümünü cezaevinde geçiren Dostoyevski tabii ki de boş durmadı ve muhteşem gözlem yeteneğini burada da konuşturdu. Kitapta geçen karakterlerin gerçekçiliği bu kişilerin yazarımızın Omsk Cezaevi'ndeki arkadaşları olduğu konusundaki fikirlerimin temel sebebi.
Öncelikle kitabımız ana karakterimiz dışındaki bir bireyin gözlemleri ile başlıyor. Bu kişi bulunduğu şehrin özelliklerinden ve kitabımızın asıl karakteri olan Aleksandr Petroviç'ten gözlemlerini yazıyor. Petroviç K. şehrinde bir Fransızca öğretmeni olmakla beraber halktan pek uzak yaşayan bir kişi. Bu durum kitabımızı başlatan gözlemcimizin ilgisini çekiyor. Kendisi bir iş için şehir dışına gidip geri döndüğünde Petroviç'in ölümüne dair haber alıyor. Petroviç'ten kalan eşyaları ev sahibesinden istediğinde ise işe yarar tek şeyin not defteri olduğunu görüyor. İşte romanımız da bu defterden oluşuyor.
Romanın başlarında sürekli bir gözlem ve kişiler
Melankolik Bir Filozoftan Gerçekçi Mutluluk Tavsiyeleri·56 syf.·Felsefe
10/10
2020 153. kitabı
Bazen kısa cümleler uzun anlatılardan daha anlamlı gelir. Bu durum bazı kitaplar için de geçerlidir. Schopenhauer'in bu kitabı kısa olmakla beraber çok derin anlamlar içeriyor. Kişiliği karamsar olan bir filozoftan mutlu olma taktiği almak biraz abes gelebilir ancak düşünceleri o kadar mantıklı ki sizi süslü kelimelerle sarmak yerine sert mizaçlı bir öğretmen edasıyla gerçek mutluluğa iletiyor. Kitabı okumadan önce çok küçük bir kısmını kendi hayat deneyimlerimle elde ettiğimden ötürü kitabı daha içten buldum ve deneyimleyemediğim diğer durumlar için bu kitabı rehber seçiyorum. Kitabın temel felsefesini aslında Aristoteles'in Nikomakhos'a Etik kitabında geçen şu cümle özetleyecektir: "Aklı başında kişi hoş olanın değil, acı vermeyenin peşindedir." Kişinin sağlığı yerinde olduğu müddetçe ömrümüzü yaşamak yerine ün, şöhret gibi mevkiler ulaşmak için harcarsak bu mevkileri ve metaları elde ettiğimizde çok da mutlu olmayacağız, zira bu mevkilere gelmeden önce sürekli gelecek hayali kurup gününü yaşayamayan birey bu mevkilerde ise geçmişine büyük bir özlem duyarak az kalan ömrünü tamamlayacaktır. Kitabın kısalığına aldanmayıp iyice sorgulamanız dileğiyle...