Okunduğunda ismi gibi insanı huzursuz eden bir kitaptı. Savaş mağduru insanların hayatlarına ışık tutuyor. İçimi bunaltan, midemi bulandıran kısımlar da vardı. Fazla mı gerçekçi yoksa savaş yaşamadığımız için bize gerçeküstü mü geldi, bilmiyorum. Ama okurken üstümden gri bulutlar eksik olmadı.
Çok satanlardan inmeyen, övgü dolu sözler sarf edilen bu kitap, benim pek hoşuma gitmedi. İnsan fıtratından mı nedir, bana direkt olarak öğüt veren hiçbir şeyden hoşlanmam. Halil Cibran'ın bu öğüt dolu eseri elbette anlattıkları bakımından hoş bir eser. Fakat hayatla ve tecrübeyle harmanlanmış olarak verilen dolaylı öğütler ve tecrübeler benim ilgimi daha çok çekiyor. Bence kitapta eksik olan şey buydu.