Pınar
@pinaru
8 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Tanrı Var Mı?
…Uzay ve enerji hali hazırda Büyük Patlama dediğimiz bir olayla kendiliğinden bir şekilde ortaya çıktı.
Büyük patlama anında tüm bir evren ve onunla birlikte uzay varoluşa geldi. Her şey tıpkı içine hava üflenen bir balon gibi şişti. Peki tüm bu enerji ve uzay nereden geldi? Nasıl oldu da enerjiyle dolu koskoca bir evren, uçsuz bucaksız uzay ve onun
içindeki her şey öylece hiçlikten beliriverdi?
Bazıları için tam da bu nokta, Tanrı’nın tekrar resme dahil olduğu yerdi…
Reklam
Bir kimse arıyorsa, gözü aradığı şeyden başkasını görmez, bir türlü bulmayı beceremez, dışardan hiçbir şeyi alıp kendi içine aktaramaz, çünkü aklı fikri aradığı şeydedir hep, çünkü bir amacı vardır, çünkü bu amacın büyüsüne kapılmıştır. Aramak bir amacı olmak demektir. Bulmaksa özgür olmak, dışa açık bulunmak, hiçbir amacı olmamak. Sen, ey saygıdeğer kişi belki gerçekten arayan birisin, çünkü amacının peşinde koştuğundan hemen gözünün önündeki bazı şeyleri görmüyorsun.
…benim içimdeki benliği bulmam gerekiyordu.
İlk başlarda kendimi öyle boş hissediyordum ki sanki rüzgar içimden geçip gidebiliyordu. Ancak kendi kendime aldığım her kararla bu boşluk doluyordu. Kim olduğumu, neleri sevip sevmediğimi, kendimden ve hayattan ne istediğimi bulmam gerekiyordu. Bunu da yalnız kalmadan, hayatımda düşüneceğim ya da endişeleneceğim başka birileri olmadan öğrenemezdim çünkü etrafımda biri olduğunda kendimdense onun hayatıyla ilgilenmeyi tercih ediyordum.
“Burada yeterli bir süre kal… Burada umudunu canlandırmana, son sınırındaki kayıtsızlığını bırakmana, savunmaya dönük yarı doğrulardan vazgeçmene; sürünerek, delerek, ezerek kendine yol açmana yetecek kadar kal, burada senin için neyin doğru olduğunu görecek kadar kal; burada güçlenecek, sonunda başarılı olacağın deneyi yapacak kadar kal; burada bitiş çizgisine varana kadar kal… bunun ne kadar sürdüğünün ya da ne şekilde olduğunun bir önemi yok…”
Yeni bir yüzme stili, yeni bir konuşma biçimi, yeni bir fikir düzeni ilk başlarda bana hep ‘’tuhaf’’ ve ‘’yapmacık’’ gelmiştir. Bu ‘’tuhaflık’’ duygusuna kendimi kaptırdığım zaman ‘’yeni’’yi deneyemedim. Yeniyi deneyemediğim zaman da, yaşamıma yeni bir boyut, bir canlılık getiremedim; ancak ‘’eski’’yi sürdürebildim.
Reklam