E.T
@pineberryy
Hümanist ama insan sevmez.
Niçin kadere bu kadar bağlı olan insanlar, bir türlü ona razı olmaz?
Ertesi sabah bunu, Sabiha'ya sorduğum zaman bana:
-Hiçbiri kendi hayatını yaşamıyor da onun için, cevabını verdi.
Sayfa 36
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Daha o zamanlar psikoloji ifriti ona musallat olmuştu. Bu yüzden kendine ait her şeyi, üzerinde durduğu ve derinleştirdiği için, çok ciddiye alıyor, etrafındakilere ise en zalim dikkatlerle delik deşik ediyordu.
Sayfa 28
"Ayrılıklar bildim , acılar
Yaşadım
Okudum
Tahir ile Zühre'yi
Kerem ile Aslı'yı
Ve Ferhat ile şirini
Ağlamadım
Da
Senin öykünü duyunca
Dayanamadım"
Behçet Aysan
Why, when we are reluctant even to describe a wedge of cheese we are seeing for the first time, do we draw our final conclusions from our first encounters with people, and happily dismiss them?
