İnsan buna oturup sayfalarca yazı yazar mı dedirtecek bir konu. Ama 
Michel Foucault böyle biri. Fuko diye telafuz ediliyor bu arada. Uzun felsefi çözümlemeleri ile ünlü. Diğer yapıtlarında da bu görülür. Ama genel bir felsefi okuma yapılmadan okunması biraz okumayı güçleştirebilir. Sürrealist yani gerçeküstücü bir ressam olan Rene Magritte'nin bir resmine felsefi bir deneme yazmış ve kitap haline gelmiş. Tabloda bir pipo resmi var ama altında "bu bir pipo değildir" yazıyor. Aslında doğru. O bir pipo değil, pipo resmi. Ressam felsefe ve yazarın ve başka birkaç filozofunda hayranı. Yazar da gerçeküstücülükle alakadar bir düşünür.
Ressamın bu kitapta geçen resim gibi ikonik olmuş belki sizin de aşina olduğunuz tablolarından birkaçı.
encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:AN...
encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:AN...
Michel Foucault böyle biri. Fuko diye telafuz ediliyor bu arada. Uzun felsefi çözümlemeleri ile ünlü. Diğer yapıtlarında da bu görülür. Ama genel bir felsefi okuma yapılmadan okunması biraz okumayı güçleştirebilir. Sürrealist yani gerçeküstücü bir ressam olan Rene Magritte'nin bir resmine felsefi bir deneme yazmış ve kitap haline gelmiş. Tabloda bir pipo resmi var ama altında "bu bir pipo değildir" yazıyor. Aslında doğru. O bir pipo değil, pipo resmi. Ressam felsefe ve yazarın ve başka birkaç filozofunda hayranı. Yazar da gerçeküstücülükle alakadar bir düşünür.
Ressamın bu kitapta geçen resim gibi ikonik olmuş belki sizin de aşina olduğunuz tablolarından birkaçı.
encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:AN...
encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:AN...
On Üç Pipo & Tröst (İlya Ehrenburg)
Sovyet edebiyatının usta kalemlerinden İlya Ehrenburg'un "On Üç Pipo" ve "Tröst" eserlerini bir araya getiren bu derleme, kapitalist sistemin çürümüşlüğünü ve insanlığa faturasını çarpıcı bir edebi kurguyla teşhir eder. "On Üç Pipo"da Avrupa'nın farklı coğrafyalarından ve sınıflarından insanların yaşamlarına dokunan pipolar üzerinden; savaşın, yoksulluğun ve burjuva ahlaksızlığının yarattığı yıkımlar son derece vurucu kısa öykülerle resmedilir. "Tröst" (Avrupa'nın Yok Edilişi Tarihi) ise, kâr hırsının sınır tanımadığı emperyalist tekelci kapitalizmin, bütün bir kıtayı ve insanlık birikimini nasıl göz kırpmadan felakete sürükleyebileceğini anlatan keskin bir politik kara mizahtır. Ehrenburg, her iki metinde de sermaye egemenliğinin yarattığı yabancılaşmayı, faşizmin yükseliş koşullarını ve emperyalist paylaşım savaşlarının absürtlüklerini tarihsel materyalist bir duyarlılıkla edebiyata taşır. Sınıf mücadelesinin ve sömürünün sadece kuramsal metinlerle değil, sanatsal tahayyülün ironisiyle de ne denli güçlü tartışılabileceğini gösteren bu çalışma, politik edebiyat okumaları için vazgeçilmez bir eserdir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Douglas'ın hikayesi
Aslında gayet akıcı bir kitaptı. Ben uzun otobüs yolculuğumda tamamını tek oturuşta okuduğum için bana film gibi geldi, bu yüzden son noktalardaki geçmişin anlatıldığı kısım bağlanamamış gibi oldu. Hatta
Spoiler
Bana kalırsa douglas'ın aslında dedektif çıkmasının anlatıldığı o bölümde şunu hissettim ya , adam 50-60 sayfa boyunca çetenin neler yaptığını hatta adamın girdiği işleri anlatıyo falan sevdiği kadını anlatıyo anasını satayım son kısımda adam dedektif çıkıyor bakıyoruz herkesi oyuna ketenpereye getirmiş son 10-15 sayfada anlatıyor. Aga o zaman ben ne anladım ya, ki bu dedektifin girdiği çetenin tam olarak ne işe yaradığını da anlamadım ki usta. Elemanlar kasabayı mesken tutmuş 01 deki elemanlardan bi farkı yok ki. Polisler rüşvetle çalışıyo adamlar çete kurmasa birileri kuracak yani. Hadi anladım , bunları tutuklatman lazım bilader ama hani hiç mi vicdanın üzülmedi ya aq bunu hissettiremedin bana hiç birleşemedim o douglas ile , hatta o flashback yüzünden sherlock holmes ve waston ile de tam benimseyemedim ki. Macdonald var anasını satayim eleman benim gozumde hala mcdonald 2li burger menusu olarak kaldi onun yanindaki adam vardi adi neydi white mason mu o eleman da bombos sadece tostcu yakup un tiknaz ve pipo kullanan tipiymis gibi hissettim.
bak kitap harbi aktı güzeldi kötü demiyorum. Ama, ama, ama bu kitap daha iyi olurdu, daha akıcı olurdu. Olay örgüsü güzel, sağlam bir iş var. Ama neden ben 100 sayfa boyunca baska bi hikayeyi sonraki bi 50-60 sayfa da baska bi hikayeyi okudum amk. Ulan Doyle var ya hem beni sinir ettin ters köşe yaptin hem de meraklandirdin devam edecem bu sherlock holmes'a hepsini okuyacam bekle sen...
Görünen ve görünenin şeyleri
Bu Bir Pipo Değildir yalnızca küçük bir sanat incelemesi değildir; dilin, gerçeğin ve insan zihninin nasıl kurulduğunu sorgulayan ince ama sarsıcı bir metindir.
Ve merkezinde, René Magritte’in o meşhur cümlesi vardır:
“Bu bir pipo değildir.”
İlk bakışta cümle anlamsız görünür. Çünkü gözümüz açıkça bir pipo görmektedir. Ama Magritte tam da insan zihninin bu alışkanlığına saldırır: Görmekle bilmenin aynı şey olmadığını söyler. Karşımızdaki nesne gerçek bir pipo değildir; yalnızca onun temsilidir. İnsan ise hayatı çoğu zaman temsiller üzerinden yaşar. Aşkı, kimliği, devleti, dini, özgürlüğü… Hepsini doğrudan değil; imgeler, kelimeler ve anlamlar aracılığıyla deneyimler.
Foucault burada yalnızca bir tabloyu yorumlamaz. O, modern insanın hakikatle ilişkisini parçalar. Çünkü ona göre gerçeklik dediğimiz şey bile çoğu zaman dil tarafından kurulmuştur. İnsan bir kelimeyi tekrar ettikçe, ona inanır. Bir toplumsal düzeni sürekli gördükçe onu “doğal” sanır. Böylece iktidar yalnızca yasalarla değil, imgelerle de çalışır.
Sanat açısından bakıldığında Magritte’in yaptığı şey bir devrimdir. Çünkü klasik resim, gerçeği taklit etmeye çalışırken; Magritte resmin yalan söyleyebileceğini gösterir. Bu yüzden sürrealizm yalnızca düşleri anlatan bir akım değildir. Aynı zamanda aklın güvenilirliğine duyulan şüphedir. Görülen şeyin ardında görünmeyeni arama çabasıdır.
Psikolojik olarak eser çok daha derin bir yere dokunur: İnsan zihni sembollerle yaşar. Çocuklukta bir ev resmi yalnızca ev değildir; güvenliktir. Bir yüz yalnızca yüz değildir; geçmişin yankısıdır. Bu yüzden Magritte’in piposu bizi rahatsız eder. Çünkü zihnimiz görüntü ile gerçeği birleştirmeye alışmıştır. O ise aradaki bağı koparır.
Edebiyat tarafında ise kitap, Borges’in aynalarını, Kafka’nın yabancılaşmasını ve Beckett’ın
Puan vermedi·545 syf.·
2026 40. kitabı
Hiram abasin hayatı.. Ve onun etrafında Türkiye yakın tarihi olaylarını da derinlemesine olmasada akıcı şekilde anlatmış kitap.. Ara ara o kadar çok isim olaya boğuluyorki.. Daldan dala atlayarak.. Sadece o kısımlar sıkıyor.. Ama güzel kitap.. Reis.. Binbaşı erseverin itirafları.. Behçet Cantürkun anıları kitaplarına göre bir tık ağır..
MİT Müsteşar Yardımcısı Hiram Abas'ın hayatının anlatıldığı belirtilmiş ve bununla birlikte MİT'in tarihi, Mehmet Eymür, dönemin siyaset, ordu ve MİT hem kendi içindeki hem birbiriyle olan çekişmeleri, CIA, Mossad bağlantıları da da ele alınarak yazılmış, yoğun, bilgi verici bir kitap. Kitapta çok fazla isim var ve çok fazla iddia da var. Ancak ben Hiram Abas'ın hayatını orada anlatıldığı kadar sığ bir pencereden yaşadığını düşünmüyorum. Hayatı çok sınırlı yönlerle bir penceren alınmış. Kim bilir bilmediğimiz neler var. Asla boş bir kitap değil. Zaten bu tür konuları merak edince insan konuya dair birden fazla kitap okuyarak edindiği bilgileri hem karşılaştırıyor hem harmanlıyor hem de süzgeçten geçiriyor. Meraklısı için kesinlikle tavsiye ederim ancak yavaş ve sindirerek okumak lazım.
