Hızlandıkça azalıyor muyuz sahiden?Alıntı
Bir Amerikan hikayesini hatırlıyorum. Yazar insanlığı gitgide hızlı dönen bir atlıkarınca üzerinde hayal ediyordu. Öyle ki başı dönüyordu insanın. Makiniste yavaşlamasını söylüyorlardı. Oysa gitgide hızlanıyordu, hatta o kadar hızlanıyordu ki merkezkaç kuvveti insanları atlıkarıncadan fırlatıyor ve herkes ölüyordu.
Sayfa 49
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bekleme salonları çoğunlukla kötü anılar bırakır akılda.
Doktorun bekleme salonunu, avukatın bekleme salonunu, vergi müfettişinin bekleme salonunu, polis karakolunun bekleme salonunu, mahkemenin bekleme salonunu, işten çıkaran müdürün bekleme salonunu ve Tanrı'nın son hükmünü bekleme salonunu düşünüyorum, cennetin garantisi yok gerçi.
Sayfa 41
Makul korkular...Edebiyat
Kalın kitapları sevmiyorum. Bitmek bilmeyecek bir yolculuğa dönüşmesinden korkuyorum.
Kalın bir kitaba endişeyle başlıyorum, tıpkı kapkara bir tünele girmek gibi. Çıkamamaktan, tünelin sonundaki ışığı görememekten korkuyorum. Mürekkebe batarak, boğularak ölmekten korkuyorum.
Sayfa 28
Roman düşman saflarına geçti, okurlar skor peşinde şimdiEdebiyat
"Kütüphanede zaman geçmez. Okuma eylemi yavaş olmalı, okur bir sayfanın, bir paragrafın, hatta bir cümlenin büyüsüne kapılmalı. Roman hızın düşmanıdır." Kundera.
Sayfa 28
İlk gelenHayata Dair
Kardeşim Yves-Marie'yle beraber bisiklete bindiğimiz Artois tepelerini hatırlıyorum.
En tepeye ilk kim çıkacak diye yarışırdık.
Kardeşim hep çok hızlı başlardı, ben arkadan ona yetişirdim, onu geçip tepeye ilk ben varırdım.
Ama ilk ölen o oldu.
Desproges'a göre aslında hep "İlk kim ölecek?" oyununu oynuyoruz. Pierre ilk benim öleceğimi iddia ediyordu. Bense hep "Yok, sen hepimizi gömeceksin" diyordum.
Aceleniz olup da sona kaldığınızda, hayatta kalmak pek öyle hediye gibi gelmiyor.
İnsanın canı sıkılıyor.
Sayfa 21