Ango Sakaguçi, 2. Dünya savaşı sonrasında Japonya'nın yaşamış olduğu kimlik bunalımını anlatıyor kitapta.
Uzakdoğu Edebiyatına olan ilgimden dolayı okumak istedim bu kitabı. Çok sevdim mi hayır. Daha duygusal, sıcak kitapları seven birisi için rahatsız edici bir kurgusu olduğu söylenebilir . Ama çok farklı bir kurgusu, bakış açısı, anlatım tarzı olan bir yazarı tanıdım. Kitabı okumaktan alıkoymadı beni kurgusu, merak da uyandırdı. Düşündürdü...
Sakaguçi ilk hikayesinde,
"Kiraz çiçekleri açtı mı etrafı bahar manzarası, insanları da bir neşe bulutu kaplar...
Lakin özünde bir aldatmacadır."
girişi ile bildiğiniz şeyler bildiğiniz gibi değil aslında, bu görünen kısmın hepsinin arkasında olanlar farklı diyor.
Sakaguçi, savaş sonrası Japonya'sının o ağır kimlik bunalımını, kiraz çiçeklerinin o büyüleyici ama tekinsiz güzelliğiyle simgeliyor. Bizim zihnimizde baharın, yeniden doğuşun ve romantizmin sembolü olan o pembe çiçekler, yazarın elinde saf bir hiçliğin ve deliliğin örtüsü haline geliyor.
Haydut. İşte bu karakter ve eşi ile toplumun körleştiğini gösteriyor okuyucuya.
Sevdiği kadınlar uğruna herşeyi yapan,insanların canını alırken hiç bir duygu taşımayan Haydut. En son bağlandığı eşinin her dediğini sorgulamadan kabul ediyor. Ve eşi olan kadın, haydutun öldürttüğü insanların kelleleri ile oyun oynuyor.
Bu nasıl bir kurgu diyorum işte burada. Bu kadar büyük bir yozlaşma ve duygusuzlaşma rahatsız edici bir şekilde anlatılıyor.
Demek bu kadar rahatsız olmuş, tiksinmiş o dönemden yazar.
Sakaguçi, o 'kellelerle oyun oynayan kadın' imgesiyle aslında savaşın insanı nasıl bir canavara dönüştürdüğünü, kutsal sayılan değerlerin (sadakat, aşk, güzellik) nasıl birer vahşet aracına dönüştüğünü yüzümüze çarpıyor. Haydut, eşine olan bağımlılığı yüzünden kendi
I choose this passage from the back of the book as my review:
"Picture book illustrators from thirty countries sent original images and personal messages on postcards to the International Centre for the Picture Book in Society.
More than fifty of the cards, including contributions by Jon Klassen, P. J. Lynch, Marie-Louise Gay, and Shaun Tan, are reproduced here in a special volume about the power of human migration and the way that walls and bans are no match for bravery and hope."
bu kitaptan çok büyük şeyler çıkarmaya çalışıyorlar. youtube, instagram vs. postlar videolar alıntılar. epey abartılı bir hal. aureliusun bir imparator olarak yazması daha değerli.
Kendime DüşüncelerMarcus Aurelius · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202428bin okunma
Matt HaigGece Yarısı Kütüphanesi
Herkese 4 Ocak 2026'dan günaydınnn!!! Uzun bir aradan sonra, yaklaşık 44 gün sonra, yine bir incelemeyle geldim. Bu kitabı okumam Ateşten Gömleği okumamdan daha uzun sürdü neden? Çünkü otobüslerde okumayı adet edindim kendime de ondan. Eve gelince kitap okuyamamaya başladım. Allah'ım, çok kötü bir alışkanlık bu. İnşallah bir dengeye oturtacağım. Şimdi de dönem bitti, otobüs de bitti.
Gece Yarısı Kütüphanesi, postlarda karşıma çok çıkıyordu ve konusu itibariyle de hep çok merak ediyordum. Arkadaşıma kitap hediyesi alırken normalde kitapçılardan kitap almam, pahalı satıyorlar diye. O an indirim vardı ve ben de Gece Yarısı Kütüphanesi kaptım hemen.
Konusuna değinecek olursam Nora Seed, 35 yaşında, orta yaşlarda bir hanımefendidir ama bir problem vardır. Hatta bir değil, Nora'nın hayatında Nora'ya göre birden fazla problem vardır. Dan'le ayrılmıştır ama Dan'e bir şans verseydim ne olur diye düşünmektedir. Abisi Joe, onunla konuşmamaktadır ama Nora abisiyle olan bu dargınlığı da kendi üzerine çekmektedir. Nora depresyona girmiştir ve kedisi Volts'un da vefatıyla birlikte her şey tepetaklak olur. Nora artık en dibe çöker ve intihar eder ama bilirsiniz... Öldükten sonra bizi neler bekliyor tahmin etsek de o anı hiç yaşamadığımızdan bu konuda fazlasıyla tecrübesiziz. Nora bir anlık hisle intihar ettiğinde bir Gece Yarısı Kütüphanesi'ne düşer.
Orada onun ortaokulunda kütüphaneci olan ve Nora ile ilgilenen Bayan Elm karşılar. Bayan Elm tıpkı Nora'nın küçüklüğündeki halindedir. Nora'ya kütüphaneyi tanıtır, hayat hakkında birkaç bilgi sunar ve sonunda ona bu raftaki alternatif hayatları deneyerek istediği hayatı yaşayacağını söyler. Nora da artık tek tek hayatların içine girmeye, farklı evrenlerdeki farklı yaşam biçimlerini deneyimler ama hepsinde bir
Sabahattin AliXəz Paltolu Madonna
Bu kitab haqqında o qədər çox eşitmişdim ki, bir çox səhifə və postlarda gördükdən sonra illər öncədən alıb kolleksiyama daxil etmişdim. Uzun müddətdir kitab rəfimdə olmasına rəğmən, oxumağa bir neçə gün öncə başladım. Kitabı əlinə alanda insan istər-istəməz tərəddüd edir: “Görəsən, həqiqətən deyilənlər qədər yaxşıdır, yoxsa sadəcə populyar mədəniyyətin şişirdiyi bir kitabdır?” Amma ilk 20 səhifəni keçdikdən sonra aydın olur ki, Sabahattin Ali sadəcə bir sevgi romanı yazmayıb.Yazarın qələmi çox təsirlidir. O, insan psixologiyasını, tərəddüdlərini, qorxularını elə dəqiqliklə təsvir edir ki, oxuyarkən istəmsiz düşünürsən ki : “Bunu mən də hiss etmişdim, amma adını qoya bilmirdim.” Kitabı bəyəndim. Oxuyarkən vaxtın necə keçdiyini anlamayacağınız romanlardan biridir. Burdan sonra Spoiler var...
Kitabı oxuyarkən bir şey çox diqqətimi çəkdi. Kitabda Berlin hissələri nə qədər canlı və rənglidirsə, Ankara hissələri bir o qədər boz və boğucudur – bu kontrast qəhrəmanın daxili dünyasındakı uçurumu mükəmməl əks etdirir, hansı ki, o Maria ilə bərabər olarkən nə qədər rəngarəng idisə, Mariasız qaldıqdan sonra həyatının qaraldığını hər tərəfli hiss etdirir yazıçı.
Çoxları bu kitabı "eşq romanı" adlandırır. Mən oxuduqda isə biraz fərqli düşüncələr yarandı. Mənim fikrimcə bir "tənhalıq və özünü tamamlama" hekayəsidir. Mariya Puder sadəcə bir qadın deyil, Raif Əfəndinin özündə çatışmayan cəsarəti, həyat eşqini və üsyanı təmsil edən bir güzgüdür. Necəki deyrilər ki insanlar çift yaradılıb və xoşbəxt olmaq üçün digər yarını tapmalısan. Bu da onun kimidir məncə, Raif Efəndi Mariya Puderi tapdıqdan sonra ona bir anda çox bağlanması onun özününün digər tayı olduğunu düşünməsidir.
Sabahattin Alinin dili sadə, lakin emosional fırtınalarla doludur. Kitabda ən çox
kitap diyemem, çerezlik blog yazısı gibi. %10 "istanbul", %90 "çapkın"lık içeriyor. spoiler olmaması için kitapları incelemeden (arka kapak yazısını okumadan) alırım, bu yüzden böyle bir hayal kırıklığı oldu. beklenti olmadan, tamamen eğlence amaçlı okunabilir belki. ama ben o açıdan da beğenmedim.