Prenses Hanım
@prenseshanim
2023’den itibaren okuduklarım.
16 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nitekim benden çok da uzun bir süre hücrede kalan bir arkadaşımın otla başı derde girmişti. Onun pencere oyuğunda da bir ot varmış. Cılız ve masum bir ot. Bir gün görüyor ki ot büyümüş ve pencerenin önemli bir kısmını kapamış. O zaman telaş başlamış ; koparmak istemiş. Koparamamış.Koparmak için çareler aramış. Binbaşılığı, uçak makine mühendisliği,şunca yıl silahlı kuvvetlere hizmeti yetmemiş küçük ota. Askerlere söylemiş.
“Sus,konuşma bizimle,yasaktır!” demişler.
Astsubaylardan birine ricada bulunmuş.
“Biz karışamayız,” demiş astsubay.
Ve ot büyümüş, kapamış pencerenin aydınlığını,gökyüzünü.
Önemsemediğimiz . Zamanında kaynağını bulup yok edemediğimiz yanlış eğilimlerimiz vardır. Onlar da masum küçük bir ot gibi günden güne, farkına varmadan büyürler ve gelişen hayat ışığımızı kesebilirler. Yanlış tavrın, davranışın küçüğü büyüğü, önemlisi önemsizi yoktur. Yanlışın kaynağı varsa, yanlışlığını yansıma oranı koşullara göre değişikliği uğrayacaktır. Bugün önemsiz görünen bir yanlış eğilim, çok önemli yanlışlıkların anası olabilir. Yanlışa umursamazlıkla bakmak, kaynağını titizlikle aramamak, yanlışın yanında bilinçli olarak yer almaktır.

Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gidilecek Yer
Genelev kadınının yastığını altında yarısı koparılmış, plaka esrar bulunmuştu. Kadın yargılanıyordu. Cezası ağırdır. Kadın, bu esrarın kendisine ait olmadığını ağlayarak savunuyordu. Ağır ceza başkanı sanığı azarladı.
-Senin yastığının altında bulunan esrar senin olmaz da kimin olur?
-O kadar adam gelir gider ki!
Tanıkların dinlenmesine geçildi . İri yarı bir adam geldi. Yemin etti.
-Esrar benimdir. O sırada kullanacaktım. Kendimi kaptırmışım, unuttum.
Ağır ceza başkanı tanığın gözünün içine baka baka sordu .
-Bunun sonu sana dokunur. Ne dediğini kulağın duyuyor mu?
-Reis bey, benim yerime yatmasını istemem.
Başkan kadına sordu.” Dostun mu?” Kadın başını eğdi.
Ağır ceza kurulu müzakereye çekildi . Bir süre sonra geldiler. Başkan kadına,” senin tahliyene karar verdik.” dedi. Kadının dudakları titriyordu. Soyledigini güçlükle duyabildim.
-İstemiyorum.
-Neden?
-Gideceğim yer daha mı iyi?
“Hayatta en önemli olan şeylerin sevgi, minnettarlık ve bağışlama olduğunu düşündüğümü söylemek istiyorum. Sevgi, çünkü sevgi olmadan hayat nedir ki? Minnettarlık, çünkü annem bana her zaman minnet dolu olmamı öğretti. Ve teşekkür ederim dediğinde bu karşımdakini de mutlu eder. Ve bağışlama, çünkü hayat öfkeli olmak için çok kısa ve göz kamaştırıcı.”
