Evlilikle ilgili “akıl, mantık” başlangıçlı cümlelere hastayım. Sen kalk tüm hayatını aynı insanla geçirme sözü ver, hayatın diğer seçeneklerini yok say ve sonra yaşadığın bu hikâyeyi akılla anlamaya-anlatmaya çalış. Olmaz. İstek, ihtiyaç, onaylanma, yalnızlık ahbaplığı hepsi kabul. Hepsinin evliliğin keyfinde de, derdinde de yeri var. Karşımızdakini anlarken de, problem çözerken de malzeme bu. Ne vakit isteği paslıyoruz, akıl oyunlarına giriyoruz, olmuyor. Kadın diyor ki, “Beni sevdiğini söylemeni istiyorum”, adam diyor ki, “Çok mantıksız evlendiğime göre seviyorumdur.” Adam diyor ki, “Annem konusunda zayıfım”, kadın diyor ki, “Mantıksız bu, olmasın.” Büyük harflerle, evlilik bir istek oyunudur, istek istektir, akılla okunmaz, gönülle okunur. İstek kritize edilmez. Yapılır yahut yapılmaz.