Sawyer
@prosperity
I wonder what is ALL about?
YÜKSEK LİSANS
ALANYA
İstanbul
20 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Advanture of a LifetimeEdebiyat
Öncelikle kitabı, hayatı anlamlandırmaya çalışan, hayata karşı doğru, sorulması gerek soruları soran bütün herkese tavsiye ediyorum. Zaten kitap kısa öz ve akıcı bir dille yazılmış. Sıkılmadan zevkle okunabilecek bir hikaye.
Konu İvan İlyiç'in ölümü değil aslında. Ana tema"insanın ölümü". Hikayeyi, kahramanın yerine kendimi ve vefat eden babamı koyarak okudum. Okuyacaklara da tavsiyem bu. Çünkü hayat macerası her ne kadar değişik formlarda olsa da benzer içeriklerle karşılaşmaktayız. Sonucunda da aynı sonla karşılaşacağız: Yalnız geldiğimiz bu dünyadan yalnız bir şekilde gideceğiz. Yokluktan tekrar yokluğa gitme.
Fakirlik içinde yaşamış, lüks nedir bilmeyen, sadece temel ihtiyaçlarını karşılayabilmiş, en son asgari ücretten daha düşük ücretle çalıştığı yerden maaşını bile tam olarak alamamış gariban babam, pankreas kanserinden İlyiç gibi günlerce acılar içinde inleyerek kucağımda son nefesini verdi. Son günleri aynı Tolstoy'un İlyiç özelinde tanımladığı gibiydi. Benzer; asabi, acılı, huzursuz, mutsuz, ölümün yakınlaştığının farkındalığıyla korkulu, endişeli, bir şey yapamadığımızdan dolayı bize/herkese öfkeli. Çok acı çekti. Hepimizin çekeceği gibi. Bu kadar acıya ne gerek vardı. Yazık insanoğlunun düştüğü bu duruma. Sen git sonsuz isteklerin ihtiyaçların peşinde koş, stres kavga dövüş, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşa, bir anda küt diye git.
Hayat macerası bir gün hepimiz için sona erecek. Üzgünüm ama tek gerçek bu.
THE PAST WILL CATCH YOU UP AS YOU RUN FASTEREdebiyat
Kitabı bitirdikten sonra, isminin neden "Dün" olarak belirlendiğini düşündüm. Kitabın içeriğinde açlık, fakirlik, aşk, cinayet, çocukluk travması, hayatın tekdüzeliği, anlamsızlığı, kısmen ensest düşünce, kaçış gibi temalar varken neden Dün seçilmiş? Burada Tobias'ın "Dün"ü temsil eden geçmişinden hiçbir zamana kaçamadığı ve geleceğini de düne göre şekillendirdiği vurgulanmak istenmiş herhalde. Bu noktada Placebo'nun I know şarkısınıdaki " The past will catch you up as you run faster... I know....The last in line is always called a bastard" sözleri aklıma geldi. Yaşamımız öyle bir çizgide ilerlemektedir ki hiç bir noktasını dahil silemiyorsun ve bir önceki ana göre inşa ediyorsun geleceği.
Yoksulluk içinde yaşayan, üzerinden bütün köy geçmiş
bir fahişenin çocuğu olan ve yediği / giydiği herşey annesinin müşterileri tarafından sağlanan Tobias, babasının öğretmeni ve sevdiği kızın da üvey kardeşi olduğunu öğrendikten sonra anne/babasını bıçaklayarak yaşadığı şehri terk eder, ismini değiştirir. Böylelikle geçmişini / Dünü geride bırakıp yeni bir başlangıç yapmaya çalışır, kimseye geçmişiyle ilgili doğruları anlatmaz. Çoğu zaman bizler de aynı kaçışı yapmak istemez miyiz?
Ama geçmişi yakasını bırakmaz, yıllar sonra sevdiği kıza kavuşup aşkları daha da büyüse de Line sonuçta köye dönüp bir fahişenin çocuğu olan Tobias'la resmi bir şekilde evlenmeyi kabul etmez. Tobias her ne kadar kitap yazıp çok zengin olacağını iddia etse de sonuçta o, bir fahişenin çocuğudur. Line'ın dediği gibi bu yaşadıkları olanaksız bir aşktır. Sonuçta birbirlerine kavuşamazlar.
Kitapta anlayamadığım tek nokta; Tobias, Line'a kardeş olduklarını bir türlü söyleyemez. Söylemeye çalışır ama yapamaz. Bunun içerik olarak kitapta yer almasını anlayamdım.
Kısa, sade ve öz bir şekilde yazılmış kitap.
Reklam