Kendiliğimizin Oluşumunda Sac Ayakları!
Carl Gustav Jung 
Dört Arketip eserinde insan zihninin sadece kişisel anılardan ve deneyimlerden ibaret olmadığını söyler. Ona göre hepimizin ruhunun derinliklerinde, insanlık tarihinin başlangıcından beri aktarılan ortak bir hafıza havuzu vardır. Buna "Kolektif Bilinçdışı" der.
İşte bu havuzun içinde yüzen, tüm kültürlerde, mitolojilerde, masallarda ve hatta rüyalarımızda ortak olarak beliren sembolik figürlere de arketipler denir. Kitap, bu sayısız arketip arasından insan psikolojisini en çok şekillendiren dört tanesine odaklanır:
Anne kavramıyla; sadece biyolojik anneyi değil; doğurganlığı, koruyuculuğu, şefkati ama aynı zamanda yutucu, boğucu ve aşırı sahiplenici karanlık tarafı da temsil eder. Hayat veren toprak ana ile insanı kendi içinde eriten karanlık güç bu arketipte birleşir.
Yeniden doğuş dediğimizde; insanın hayatı boyunca geçirdiği zihinsel ve ruhsal dönüşümleri inceler. Mitolojilerdeki küllerinden doğan anka kuşu hikayelerinden, günlük hayatta yaşadığımız "eski beni geride bıraktım, artık başka biriyim" hissinin altındaki psikolojik mekanizmadır.
Ruh ile; genelde masallarda ve rüyalarda karşımıza çıkan "Bilge İhtiyar" figürüyle somutlaşır. Sıkıştığımızda, yolumuzu kaybettiğimizde bize doğru yönü gösteren o içsel ses, sezgi ya da rehberlik arketipidir.
Hilekar yani bireyin gölgede kalmışyönüyle; insan doğasının en eğlenceli ve tehlikeli yeri! Mitolojideki Loki gibi, kuralları yıkan, şakalar yapan, düzeni altüst eden ama bunu yaparken aslında bizi kalıpların dışına çıkaran, içimizdeki o muzip ve bazen yıkıcı gölgedir.
Sonuç olarak; Carl Gustav Jung Dört Arketip eseriyle bireyin oluş-bozuluş denkelminde geçen süreç içinde geçirdiği psişik devinim ve devrimleri bağlamında neliği ve nasıllığını oluşturan sac ayakları hakkında bize bilgi sunmaktadır. Bu sunuşu yaparkende 
Sigmund Freud'un
Carl Gustav Jung Dört Arketip eserinde insan zihninin sadece kişisel anılardan ve deneyimlerden ibaret olmadığını söyler. Ona göre hepimizin ruhunun derinliklerinde, insanlık tarihinin başlangıcından beri aktarılan ortak bir hafıza havuzu vardır. Buna "Kolektif Bilinçdışı" der.
İşte bu havuzun içinde yüzen, tüm kültürlerde, mitolojilerde, masallarda ve hatta rüyalarımızda ortak olarak beliren sembolik figürlere de arketipler denir. Kitap, bu sayısız arketip arasından insan psikolojisini en çok şekillendiren dört tanesine odaklanır:
Anne kavramıyla; sadece biyolojik anneyi değil; doğurganlığı, koruyuculuğu, şefkati ama aynı zamanda yutucu, boğucu ve aşırı sahiplenici karanlık tarafı da temsil eder. Hayat veren toprak ana ile insanı kendi içinde eriten karanlık güç bu arketipte birleşir.
Yeniden doğuş dediğimizde; insanın hayatı boyunca geçirdiği zihinsel ve ruhsal dönüşümleri inceler. Mitolojilerdeki küllerinden doğan anka kuşu hikayelerinden, günlük hayatta yaşadığımız "eski beni geride bıraktım, artık başka biriyim" hissinin altındaki psikolojik mekanizmadır.
Ruh ile; genelde masallarda ve rüyalarda karşımıza çıkan "Bilge İhtiyar" figürüyle somutlaşır. Sıkıştığımızda, yolumuzu kaybettiğimizde bize doğru yönü gösteren o içsel ses, sezgi ya da rehberlik arketipidir.
Hilekar yani bireyin gölgede kalmışyönüyle; insan doğasının en eğlenceli ve tehlikeli yeri! Mitolojideki Loki gibi, kuralları yıkan, şakalar yapan, düzeni altüst eden ama bunu yaparken aslında bizi kalıpların dışına çıkaran, içimizdeki o muzip ve bazen yıkıcı gölgedir.
Sonuç olarak; Carl Gustav Jung Dört Arketip eseriyle bireyin oluş-bozuluş denkelminde geçen süreç içinde geçirdiği psişik devinim ve devrimleri bağlamında neliği ve nasıllığını oluşturan sac ayakları hakkında bize bilgi sunmaktadır. Bu sunuşu yaparkende Sigmund Freud'unSesin İnsan Kimliğindeki Yeri!
Mladen Dolar 
Sahibinin Sesi adlı eserinde sesin insan formunda yetkin çeperi hakkında hem analitik hem de psişik noktalar bağlamında okuyucuya bilgi vermiştir.
Sesin geniş kitlesel ve bireysel bandı düşünüldüğünde psikolojik ve sosyolojik etki alanlarını siyaset, estetik, tarih ve ahlak gibi tüm nosyonları inceleyen Mladen Dolar okuyucuya varlık formunun bir biçemini ortaya koymuştur.
Siyasi içerik üzerinde sesin kitlesel varlığı düşünüldüğünde kelimelerin fonotik diyagramı ve bunların kullanım dizlekleri irdelenirken; tarih sahnesindeki kişiler üzerinden örneklemlerle sesin siyasi önemi ve özellikleri hakkında bir tanıtlama yapmaya çalışmıştır. Özellikle kelimelerin hem etimolojik hem de fonotik yörüngeleri hitabet kavramına yüklendiğinde kendini açığa çıkaran bir evrimleşmeyi göstermiştir.
Estetik biçemden hareketle sesin insanın duygusal varlığının neliği ve duyguların varlık şematiğindeki konu hakkında bilgi vermiştir. Bu bilginin bireyi ve toplumu nasıl şekillendireceğini de gösteren Mladen Dolar; sesin dilsel harmonisinin merkezi bir noktaya yerleştiğinde 
Friedrich Nietzsche'nin Apollon ve Diyonisos ve hatta 
Slavoj Zizek'in 'soğuk ve sıcak' sifer dediği noktaya da kapı aralamaktadır.
Tarih kavramını ses düzlemi bağlamında incelediğimizde mitosların temelinde tarihsel kişilikler ve dilin fonolojik yönü üzerinden hitabet kavramı bizi karşılamaktadır. Bu mitoslar bize hem varoluşun törensel ve ritlerini hem de tarihsel kişilikler bağlamında savaşları bize tanıtmaktadır. Dilin ve kelimelerin kullanış biçemiyle hem sosyolojik hem psisik hem de kimlik tematiğinde sesin kaplamı hakkında bizi bilgilendirmektedir.
Sesin ahlaki normuna geldiğimizde ilahi emirler ve çağrılar etkinliği karşımıza çıkmaktadır. Eski Ahitte önce '' 'Söz' vardı'' ayeti bağlamında değerlendirildiğinde karşımıza hem ilahi bir mesajDuygu ve Düşünce
Mladen Dolar Sahibinin Sesi adlı eserinde sesin insan formunda yetkin çeperi hakkında hem analitik hem de psişik noktalar bağlamında okuyucuya bilgi vermiştir.
Sesin geniş kitlesel ve bireysel bandı düşünüldüğünde psikolojik ve sosyolojik etki alanlarını siyaset, estetik, tarih ve ahlak gibi tüm nosyonları inceleyen Mladen Dolar okuyucuya varlık formunun bir biçemini ortaya koymuştur.
Siyasi içerik üzerinde sesin kitlesel varlığı düşünüldüğünde kelimelerin fonotik diyagramı ve bunların kullanım dizlekleri irdelenirken; tarih sahnesindeki kişiler üzerinden örneklemlerle sesin siyasi önemi ve özellikleri hakkında bir tanıtlama yapmaya çalışmıştır. Özellikle kelimelerin hem etimolojik hem de fonotik yörüngeleri hitabet kavramına yüklendiğinde kendini açığa çıkaran bir evrimleşmeyi göstermiştir.
Estetik biçemden hareketle sesin insanın duygusal varlığının neliği ve duyguların varlık şematiğindeki konu hakkında bilgi vermiştir. Bu bilginin bireyi ve toplumu nasıl şekillendireceğini de gösteren Mladen Dolar; sesin dilsel harmonisinin merkezi bir noktaya yerleştiğinde Friedrich Nietzsche'nin Apollon ve Diyonisos ve hatta Slavoj Zizek'in 'soğuk ve sıcak' sifer dediği noktaya da kapı aralamaktadır.
Tarih kavramını ses düzlemi bağlamında incelediğimizde mitosların temelinde tarihsel kişilikler ve dilin fonolojik yönü üzerinden hitabet kavramı bizi karşılamaktadır. Bu mitoslar bize hem varoluşun törensel ve ritlerini hem de tarihsel kişilikler bağlamında savaşları bize tanıtmaktadır. Dilin ve kelimelerin kullanış biçemiyle hem sosyolojik hem psisik hem de kimlik tematiğinde sesin kaplamı hakkında bizi bilgilendirmektedir.
Sesin ahlaki normuna geldiğimizde ilahi emirler ve çağrılar etkinliği karşımıza çıkmaktadır. Eski Ahitte önce '' 'Söz' vardı'' ayeti bağlamında değerlendirildiğinde karşımıza hem ilahi bir mesaj
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
#medyum beni oldukça iki arada bırakan bir kitap oldu. Ortası yoktu diyebilirim. Aksiyon olmayan yerler fazla durgun, olan yerler fazla heyecanlıydı. Okuduğunuz an yanınızdan bir tıkırtı olsa kriz sebebi olabilir :)
Olaylar çok eski, kötü ve ünlü bir geçmişi olan, sürekli el değiştirmiş bir otelde geçiyor. Kahramanlarımız öfke ve alkol problemi olan bir baba, seven ama sürekli şüpheci yaklaşan bir anne ve psişik güçleri olan beş yaşındaki çocuktan oluşuyor. Gördüklerimiz bunlar tabi ki. Birde görünmeyenler, bakmadığınız zaman hareket edenler, ruhunuzu ele geçirmek isteyenler, sizi insanlığınızdan çıkartanlar, gözlerinizi açıp kapayana kadar boğazınızı sıkanlar var... Özellikle kitabın son 150 sayfasını halka açık yerlerde okumamanızı öneririm, belki de ben çok kaptıryorum okurken bilmiyorum. Artık yüzünüz nasıl bir hal alıyorsa çok tuhaf bakıyorlar. Bu da tecrübeyle sabittir :)
Söylemeden geçemeyeceğim, o sahneler gözümde canlandıktan sonra kapak tasarımı çok yetersiz kaldı. Son sayfalardaki yıkımın en azından bir kısmının yansıtılmasını tercih ederdim.
Alıntılarımı bırakıp müsade istiyorum, kitapla kalın.
"... korkunç bir meraktı bu. Bir korku filminin korkunç sahnelerini, insana parmakları arasından seyrettiren türden. O kapıların ardındaki şeyler film değildi."
" Bir şeyin olması gereken biçimiyle, olduğu biçim hiçbir zaman aynı değildir. Dünya yaşanması güç bir yerdir. İnsanı umursamaz. Dünya da korkunç şeyler olur, kimsenin açıklayamayacağı şeyler..."
Murray Stein & Elena Caramazza – Jungcu Psikolojide Zamansallık, Suçluluk ve Kötülük Problemi
İnsan ruhu, keşfedilmeyi bekleyen uçsuz bucaksız, karanlık bir coğrafya. Bu kitap, o coğrafyanın en tekinsiz dehlizlerine doğru yapılan derin bir kazı çalışması niteliğinde. Murray Stein ve Elena Caramazza, analitik psikolojinin sınırlarını genişleterek felsefi, mitolojik ve edebi bir sorgulama alanı açıyor. Metin; doğrusal zamanın ağırlığını, vicdanın sızısını ve varoluşun en çiğ gerçeği olan karanlığı edebi bir derinlikle masaya yatırıyor. Bireyin kendi gölgesiyle yüzleşmesini anlatan bu eser, insan doğasının parçalanmışlığını ve yeniden bütünleşme çabasını anlamak adına sarsıcı bir kılavuz.
Eser, insan varoluşunun üç büyük düğümünü merkezine alan üç ana bölümden oluşuyor:
1. Bölüm: Zamansallık (Ruhun Kronolojik Kıskacı)
Bu bölümde, modern insanın doğrusal zaman (Kronos) içindeki sıkışmışlığı ve bilinçdışının zamansız, döngüsel yapısı inceleniyor. Ruhun mitolojik zamana ve köklere duyduğu hasret, psikolojik krizler üzerinden temellendiriliyor. "Bilinçdışı için dün, bugün ve yarın yoktur; o, her anı eşzamanlı yaşayan kadim bir anlatıcıdır." 2. Bölüm: Suçluluk (Bireyleşmenin Sancılı Eşiği)
İkinci bölüm, suçluluk duygusunu bireysel bir patoloji olmaktan çıkarıp kolektif bir boyuta taşıyor. Jungcu ekolün en önemli aşaması olan "bireyleşme" sürecinde, suçluluk duygusunun insanı kendisi olmaya zorlayan dönüştürücü gücü anlatılıyor. "Gölgesiyle yüzleşmeyen insan, suçluluk duygusunu bir pranga gibi taşır; oysa bu sancı, ruhun kendi kendini doğurma çabasıdır."
Üçüncü Bölüm: Kötülük Problemi (Karanlığın Somut Gerçekliği)
Son bölümde, kötülük kavramı teolojik ve psikolojik açılardan masaya yatırılıyor. Kötülüğün sadece "iyiliğin yokluğu" olmadığı, insan doğasında ve mitlerde somut,
Jungcu Psikolojide Zamansallık, Suçluluk ve Kötülük ProblemiMurray Stein · Albaraka Yayınları · 20261 okunma
“Keder kederi çağırır, acı kendi yankısını mutlaka bulur; ne kadar farklı sözcüklerle dile getirilirse getirilsin, hüzün her yerde anlaşılabilen tek dildir.”
“Yas, tıpkı kanser gibidir, herkesin hayatına sızabilir, fakat kime nasıl değeceği, nereden vuracağı belli değildir.”
Herkese Merhaba
Bugün sizlere içinde biraz polisiye çokça da gizem barındıran bir kitap yorumuyla geldim.
2 yaşındaki küçük bir çocuk kaçırılır ve o anda evde sadece annesi vardır babası ise iş için seyahattedir. Ne yazık ki annenin arabasında gizlenmiş kanlı bir battaniye bulunması üzerine bütün oklar anneye çevrilir. Bir anne kendi evladını öldürebilir mi?
Baba Stephen Clark buna tamamen kendini inandırmış ve suçlu olarak eşi Colleen Clark’ı görmektedir. Colleenin avukatı Moxie dedektif Parker ile çalışmaya başlayınca bütün olaylar peş peşe çözülecektir ancak Buda biraz zaman alacaktır.
Bunun yanı sıra Sabine adında bir kadın ise ölülerle konuşabilmektedir. kitabın en güzel yanı ise Sabine’nin psişik yönlerini okumaktı.
Kitap güzel ama okurken insan ister istemez Stephene çok kızıyor.
Güzel ve okumaya değer bir kitaptı benim için. Sonuna kadar netleşmeyen sonunda ise katillerin hiç tahmin etmeyeceğiniz kişiler olması daha da şaşırtıcıydı.
para-psikoloji ve carl gustav jung
“normal insan hayatta metafizik hiçbir şeyin olmadığı hayaline kapılınca tek bir metafizik olayı unutur; ölümünü.”
Bilinçdışının Keşfi kitabında bulunan c. g. jung'a ait cümle.
psişik yeti ve mental sağlık arasında hassas bir ibre var... =) kim bilebilir?
zihnin gizilini çözebilmek ne mümkün, bilmek kişiye özgü deneyimledir,
kesinlikse bilmenin ufkundaki keskin çizgi.
bedensiz varlıklar, öte alem, duyu ötesi algı sürekli olarak ilgimi çeken konular oldu. bu kitap da parapsikolojinin alanlarını içeren bir kitap aslında, ruhlarla konuşma, istemli imge yaratımı diye bahsedilen, parapsikolojinin duyu dışı algılama alanına karşılık gelir.kitap, kolay anlaşılabilen bir kitap değil.
kitapta c. g. jung, istemli imge yaratımlarında dini ve tarihi kişiliklerin ruhlarıyla ve kendi ruhuyla, bu kişiliklerin simgesel anlamlarına karşılık gelen figürlerle mizansen içinde konuşuyor. tümü uyanık haldeykenki düş gücünün, imge yaratımı. toplumsal bilinçdışı ve bireysel bilincin derinliklerinde bulunan, rahatsız edici olan tüm o ışıksız, gölge yönleri okurken içte reddedilen her şey zihin gözünde. ikilikler tanrı-şeytan, kötü-iyi, yukarı-aşağı, siyah-beyaz... zıtların bir-leşimi. kötünün zorunlu kabulü, yalnızca iyiyi alarak gölgeye yani zıddı olan kötüye istemsizce dönüşülür demekte, kaçınılan şey büyür ve kişinin iç cehennemini, oradaki yerini kalıcı kılar, demekte.
kitabın çeşitli yerlerinde zerdüşt'e atıf var.
bir çeşit çözülme, dönüşüm, kaybolma, çöküş, karanlıkla yüzleşme ve farkındalık aşamalarındaysanız kendi benliğinizin, bilişinizin, kökünüzün, bir şeyler hem çatırdıyor hem birleşiyorsa içeride, okumak için en uygun zamandır bu kitabı diye düşünüyorum özümseyebilmek için.
Bilinçdışının Keşfi kitabında bulunan c. g. jung'a ait cümle.
psişik yeti ve mental sağlık arasında hassas bir ibre var... =) kim bilebilir?
zihnin gizilini çözebilmek ne mümkün, bilmek kişiye özgü deneyimledir,
kesinlikse bilmenin ufkundaki keskin çizgi.
bedensiz varlıklar, öte alem, duyu ötesi algı sürekli olarak ilgimi çeken konular oldu. bu kitap da parapsikolojinin alanlarını içeren bir kitap aslında, ruhlarla konuşma, istemli imge yaratımı diye bahsedilen, parapsikolojinin duyu dışı algılama alanına karşılık gelir.kitap, kolay anlaşılabilen bir kitap değil.
kitapta c. g. jung, istemli imge yaratımlarında dini ve tarihi kişiliklerin ruhlarıyla ve kendi ruhuyla, bu kişiliklerin simgesel anlamlarına karşılık gelen figürlerle mizansen içinde konuşuyor. tümü uyanık haldeykenki düş gücünün, imge yaratımı. toplumsal bilinçdışı ve bireysel bilincin derinliklerinde bulunan, rahatsız edici olan tüm o ışıksız, gölge yönleri okurken içte reddedilen her şey zihin gözünde. ikilikler tanrı-şeytan, kötü-iyi, yukarı-aşağı, siyah-beyaz... zıtların bir-leşimi. kötünün zorunlu kabulü, yalnızca iyiyi alarak gölgeye yani zıddı olan kötüye istemsizce dönüşülür demekte, kaçınılan şey büyür ve kişinin iç cehennemini, oradaki yerini kalıcı kılar, demekte.
kitabın çeşitli yerlerinde zerdüşt'e atıf var.
bir çeşit çözülme, dönüşüm, kaybolma, çöküş, karanlıkla yüzleşme ve farkındalık aşamalarındaysanız kendi benliğinizin, bilişinizin, kökünüzün, bir şeyler hem çatırdıyor hem birleşiyorsa içeride, okumak için en uygun zamandır bu kitabı diye düşünüyorum özümseyebilmek için.