Gökhan Polat
@pusugokhan
8 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Tavsiye ederim.Edebiyat
Eski yıllarda geçen sıcak ve samimi hikayesi ile okuyucuyu bazen hüzünlendiriyor bazen güldürüyor. Hikaye her ne kadar Ayvalık’ta geçiyor olsa da bir ara İstanbul’a giden aile tekrardan Ayvalık’a o mutlu oldukları yere geri dönüyorlar.
Üç kız kardeşin ayrılması, Dönüşün yazar olmayı istemesi ve sonrasında kansere yakalanması, yaşadıkları olayları kaleme alan Dönüş herkesten habersiz bir şekilde yaşadıklarını yazması, kardeşi Deryanın bunları gizli gizli okuması, Türkan’ın evliliğinde yaşadığı sorunlar gibi ve daha birçok olayı kaleme alan Dönüş yazdıklarını en sonunda Türkan’ın kızı Defne’ye vermesiyle son buluyor.
Güzel klasik bir kasaba hikayesi. Olayların anlatım dili sade ve akıcı bir şekilde yazılmış.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
HERKESİN YAŞANTISI BİR DEĞİLKişisel Gelişim
Günümüz zamanını kendi yaşadığı geçmişi ile kıyaslayan ve kendi zamanında insanların nasıl kendilerini geliştirmek veya yetiştirmek için çabaladığını karşılaştırıyor. İnsanlar bazı şeylere küçük yaşlarda başlaması gerektiğini bizlere aktarıyor. İleriki yaşlarda da olabilir ama zor olabilir diyor.
Gezilmesi gereken yerlere de değiniyor. Bu yerler dahil bir insan bir şehri nasıl gezer nasıl tanır gibi soruları cevabını bizlere aktarıyor.
Kitap bir söyleşi türüdür. Kendi tecrübelerini, deneyimlerini neyi nasıl yapmalıyız gibi soruların cevaplarını bizlere veriyor. Okurken bazı yerlerinden ki ilgi olduğu için olabilir büyük bir keyif aldım ve bazı yerlerine de katılıyorum.
Bazı yerlerine katılmadım. Bazı yerleri anlatırken ilginizi çekmiyorsa sıkıcı olabiliyor. Ama kendi deneyim ve tecrübesini bizlere aktarıyor. Bazı yerleri aktarırken tarihçi gözü ile anlatıyor.
Kendi zevkine ya da zevk aldığı şeyleri anlatıyor bu tarz şeylere katılmaya bilisiniz. Kitap bana göre biraz orta ya da üst yaş için yazılmış bir kitap. Önerdiği şeyleri herkesin yapma imkanı olmayabilir.
Herkesin yaşantısı, okuduğu okuldan aldıkları dersler, farklı yollarda olması, farklı yolda yürümesi gibi kimse aynı yolda aynı imkanlarla yürümüyor.
Kısa İncelemeEdebiyat
Kitabı herkesin okuması gerektiği düşüncesindeyim. Azmin, mücadelenin, umudun kitabı. Herkesin bir derdi tasası var ama genelde bardağın boş tarafına bakıyoruz. Bu kitap dolu tarafa bakmayı umudu yitirmemeyi, zorlukların sonunda iyi ve güzel şeylerin bizleri beklediğini anlatıyor.
Babasının kaza geçirmesi sonucu işinden olması, evi geçindirmek kemale kalmıştı. Kemal sınıfının birincisi hocalarının en gözde öğrencisiydi. Babasının durumu yüzünden okulundan ayrılan kemal babasının çalıştığı matbaada işe girer.
Ailesini geçindirmek zorunda olan kemal anı zamanda durumunu bilen hocasından da özel ders alır. Kemal her zaman hayata umut ile bakan bir çocuktur.
Girdiği işte yeni insanlar ile tanışan kemal yeni fırsatlar ile de karşılaşır. Bu fırsatları babasına işini kurmasına ve kemalin okuluna devam etmesini sağlar. Yine o mutlu aile bu zorlu süreçten, sıkıntıdan kurtulur.
Kitapta bahsedilen aile olmak kavramı ne demek güzel bir hikaye ile anlıyorsunuz. Mutlulukta yada iyi zamanda değil zorlukların üstesinden beraber gelerek aile olunur.
İyi okumalar.
Kısaca Bahsetmek GerekirseRoman
Bir Apaçi Masalının ikinci kitabıdır. Buradan baş kahramanımız yani yazar kendi hayalını anlatmaya devam ediyor.
Bu sefer hikaye İngiltere de geçiyor. Yeni insanlarla tanışıyor ve yeni yoluma başlıyor. Bir önceki kitabında da hayatı mücadele etmekle geçen yazarımız burada da hayatla olan mücadelesine devam ediyor.
Dili küfürlü ve argolu olan baş kahramanımız İngiltere de yeni yaşamına alışma mücadelesi veriyor. Tam alıştım derken vazgeçiyor. Bir yandan da memleket hasreti, sevdası baskın oluyor ama burada kalıp ailesine para göndermek zorunda.
Onlara daha iyi bir hayat yaşamaları konusunda yardımcı olmaya çalışıyor. Çektiği zorluk ve sıkıntılardan bahsetmek istemiyor.
Dili olarak yine sade ve yalın bir dil kullanan yazar okuyucuyu sıkmadan ve merak içinde de bırakmadan bırakmıyor.
İyi okumalar.
DüşünceEdebiyat
Herkesin övgüyle bahsettiği kitabı bu yıl içinde okuma şansı buldum. Yazar çocuksu olan bakış açısını biz büyükler büyüdüğünde bunu kaybettiğimizi bizlere anlatıyor.
Küçük prens gördüğü bir çiçeğe hayran kalırken bizler her gün gördüğümüz ama farkında bile olmadığımız şeylerin farkına varmıyoruz. Belkide insanlar büyüdükçe toplum baskısıyla da o masum olan bakış açısından zorla öteleniyor.
Kendimizi farklı dert ve sorunlarla mutsuz ediyoruz ve küçük şeylerle mutlu olmayı bilmiyoruz. Bakmakla görmek arasındaki fark gibi, bakıyoruz ama mutlu olacağımız şeyleri görmüyoruz. Belkide büyüdükçe kendi kendimizi yada toplum baskısı ile kör oluyoruz.
Okuyup anlamayanlar belkide bu bakış açısını hiç kaybetmedi yada öyle bir kaybetti ki artık o kör karanlık kuyularda onu bulamıyor. İyi okumalar