Eeeeee, Dorukısrak, beylik, paşalık devri bu
kadar...
Bundan böyle ·koşum takımı seni bilsin, sen koşum takımını bil ...
Reklam
Neeeee
"Karanlıklar Efendisi'ne öyle dedim. Bir köylü masalından ibaret olduğunu düşünürse boynuz avından vazgeçer diye düşündüm ama onu eline geçirince, hiçbir şey onu durduramayacak."
Ellerimi öfkeyle açtım. "Onu ne yapmaktan durduramayacak?"
"Karanlıklar Diyarı'nı silah olarak kullanmaktan."
"An-neeeee”Psikoloji
Sadece yol soracak ve yabancı bir muhitte kaybolmuş biriymişim gibi yapacaktım. Onu görmek yetmiş de artmıştı bile. Ama bütün yapabildiğim, ilk adımı onun atmasını beklemek oldu. Ve onun da tek yaptığı, orada durup bana bakmaktı.
Ağzımı açtım, ama hiç sesim çıkmadı. Ağzım açılıp kapanıyordu, bunu biliyordum... Onunla konuşmak, bir şeyler söylemek için bir mücadele veriyordum, çünkü o anda bakışlarından beni tanıdığını anlamıştım. Bu karşılaşma onun beni görmesini istediğim şekilde gerçekleşmemişti. Benim istediğim, onun karşısında kendimi anlatmaktan aciz, dilini yutmuş bir şekilde durmak değildi. Ama dilim koca bir engel gibi konuşmama mani oluyordu. Ağzım da kurumuştu.
Nihayet, ağzımdan bir şey çıktı. Söylemeye niyetlendiğim şey bu değildi, (ben duruma hakim olabilmek için, tüm geçmişi ve tüm geçmiş acıları birkaç teskin edici ve cesaret verici sözcükle silmeyi planlamıştım), ama çatlamış boğazımdan çıkan tek sözcük “An-neeeee...” oldu.
Öğrendiğim onca şeye – ustalaştığım onca lisana – rağmen, verandada durmuş bana bakan bu kadına söyleyebildiğim tek sözcük “An-neeeee” olmuştu. Tıpkı kuruyan ağzını annesinin memesini emerek ıslatan bir kuzu gibi...
Aga beeeeeAlıntı
"oğlumuz bizden kopup gitmiş. Şahin gibi o, isterse gelir, isterse gider. Bizse seninle oyukta iki mantar gibiyiz, yan yana oturuyoruz kıpırdamadan.Bir tek ben senin için sonsuza dek değişmez kalacağım ve benim için de sen.”
Neeeee Gün sarayının veliahtı mıAlıntı
Sohbet devam ederken bağ üzerinden seslendim. Helion, Lucien’in babası.
Reklam
Reklam