Virginia Woolf qadın mövqeyinin aşağı olduğu,cinslər arasında fərqlər qoyulduğu,seçki hüququnun olmadığı, acizlər toplumu tərəfindən qadınların inkişafının qarşısının alındığı əsrdə yaşayıb və kitabı qadınlara seçki hüququ verildikdən sonra çap edilib.Bu kitabda qadınlara olan kin və nifrətin çox,hörmətin niyə bu qədər az olduğu, mövqelərinin niyə aşağı tutulduğu, kişilərdən niyə aşağı hesab edildiyi kimi suallara cavab axtarmış və qədim dövrlərdən onun yaşadığı dövrə qədər qadın həyatından,onlara cəmiyyətin münasibətindən,onlara qarşı olan şiddətdən təəsüflənərək bəhs etmiş və "niyə" sualını ortaya atmışdı.Həmin dövrün acizlərinin fikrincə "ən istedadlı qadın ən pis kişidən əskikdir". Virginia Woolfun fikrincə(həm də zatən belə idi həmin dövr üçün) qadın inkişafının qarşısının alınması, söz haqqının verilməməsinin və bu kimi halların tək səbəbi kişilərin zəif inamından,qorxaqlığından qaynaqlanır. Çünkü qadın danışmağa və həqiqəti dəməyə başlarsa onların mövqeyi kiçilərdi.
Toxunulmayan Duyğular.
Haruki Murakami "Qadınsız Kişilər "
“Mən qapını heç vaxt öz açarımla açmazdım ki...
o ,zaman anladım getdiyini”
Çox zaman kişilər tərəfindən tərk edilən qadınların hekayəsi anladılıb bizə.
Haruki Murakami isə bu səfər fərqlilik edərək qadınlar tərəfindən tərk edilən kişilərin hekayələrini qələmə alıb.
Bir kişi üçün qadının yoxluğu onun fiziki olaraq getməsindən qat-qat ağırdır.
Qadın gedəndə, kişi sadəcə onu yox, özünüdə itirir.
Bu boşluğu heç bir zaman doldura bilmirlər.
Bu romanda kişilərin sərt görünüşünün pərdəarxasını oxuyacağıq.
Murakami 7 qəhrəmanın, 7 fərqli hekayəsini şişirtmədən, dramatizə etmədən qələmə alıb.
Bəzi duyğular vardır ki, yalnız yaşayan bilər, Murakami də bu duyğuları olduğu kimi çatdırır.
Əslində, oxuduqca fərqinə varırsanki, bəzi kişilərin öz günahı olub, tərk edilmək, bəziləri isə heç layiq deyildilər tərk edilməyə.
Qəddar, özünü düşünən kişilər olduğu kimi, qadınlarda vardır.
Bu kitaba "Empatiya Kitabı" desək daha düzgün olardı.
Yazıçı Kafkaya da salam göndərib.
"Çevirilmə" romanında insandan böcəyə çevrilən Gregor Samsa, bu səfər isə böcəkdən insana çevrilən "Aşiq Samsa" obrazı ilə qarşımızdadır.
"Bir gün sən də qadınsız kişilərdən olacaqsan. O gün, ən kiçik bir xəbərdarlıq etmədən, ən balaca bir ipucu vermədən, heç bir öncəgörü hiss etdirmədən və ya içinə doğmadan, qapını döymədən — heç gözləmədiyin bir anda gələcək."
Bəlkədə bəziləriniz üçün o gün gəlib, bəziləriniz üçün isə gəlməyib.
"Drive My Car"
Bu film birbaşa Murakaminin hekayəsinə əsaslanır, izləməyinizi tövsiyə edirəm.
Bu filmdə bir sitat var idi:
“Acı ilə yaşamağı öyrənirsən, amma o heç vaxt tam getmir.”
Hekayədəki kişilərdə acılarını unutmur, çünki bəzi itkilər unudulmaq üçün deyildir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ays ilə bir günə bir kitab oxuma axımı zamanı 2 cı yarım hissəsini oxuduğum kitabın digər hissələrini oxumaq həvəsinə düşdüm. Və yaxşı ki, düşmüşəm.
.
Tv kanallarının birində bir serial gedir. Kitabı oxuduqca həmin hissədəki obraz və ssenarinin burdan götürüldüyünü başa düşmüş oldum. Düzünü deyim ki, həmin hissələrə görə serialı izləməyə başlamışdım.
.
Amma serialdan fərqi odur ki, burdakı qadınların ağlı başqa cür işləyir ... və bu kitabı oxuyarkən fasilə vermək istəmirsən..
.
Kitab bir cinayət hadisəsi ilə başlayıb 3 ay əvvələ qayıdır.....
İş axtarışında gənc qadın nəhayət özünə iş tapır. Bu iş həm ona özü ilə birgə sevgi də bəxş edir. Ev sahibinə vurulan qadın yavaş yavaş evin xanımına da kin güdməyə başlayır. Lakin bu dəfə sevgi qazanır.
.
Ikinci hissəni oxuyanda sevgiyə lənət oxuyacaqsız....
Hər şey göründüyü kimi olmur bəzən ... Bəzən gözlərimiz, bəzən isə tanıdıqlarımız bizi aldadır. Bu sadə bir aldanış deyil. Bu dözülməz bir işgəncədir.
.
Qısaca: Sadə bir qulluqçu, "dəli" bir ev xanımı, qüsursuz bir kişi......
.
Əslində olan ; qüsursuz heç kim yoxdur....
.
.Xoş mütaliələr.
.
Bu kitabı 3 il öncə yarımçıq buraxmışdım. Çünki, kitab cütlüklər üçün nəzərdə tutulub. Artıq kitabı oxuyub analiz etməyə özümü hazır hiss etdiyimdən yenidən qayıdıb başdan oxudum. Kitabın əvvəllərində müəllif özünü bir az çox tərifləyir və sonrakı hissələrdə isə bəzi mövzular yersiz uzadılıb, amma ardıcıllıq, nizam qorunur və kitab axıcıdır, oxucunu yormur. Əsərdə yer alan mövzuları, müəllifin çatdırmaq istədiyi fikir və tövsiyələri çalışdım ki, kompakt şəkildə ifadə edim.
Fikrimcə, bu kitab cütlüklərin oxumalı olduğu kitabdır. Çünki, müəllifin toxunduğu problemlər, əksər münasibətlərdə yaşanan situasiyalardır. Qarşı tərəfin ehtiyac və istəklərini başa düşmək, problemlərin mahiyyətindən xəbərdar olmaq və eyni səhvləri təkrarlamamaq üçün kitabın faydalı ola biləcəyini düşünürəm. Bu kitab problemli vəziyyətlərdə kişi və qadının bir-birindən qaçmaması, əksinə, onların bir-birini anlaması və qəbul etməsini öyrətməyə çalışır.
Müəllif deyir ki, qadın dərdini və ya hansısa bir problemini kişiylə ona görə bölüşmür ki, kişi ona məsləhətlər versin, yaxud həll yolları təklif etsin. Qadın kişiyə ürəyini açarkən, onu dərdinə şərik etmək istəyərkən sadəcə kişinin ona diqqət etməsini, can yandırmasını və qayğısını istəyir. Qadına yüngülləşmək üçün ürəyini boşaltması lazımdır. Bu vəziyyətdə ediləcək ən yaxşı hərəkət qadını dinləməkdir ki, qadın bununla özünü xoşbəxt hiss edəcək. Əslində bu, kişi üçün çox sadə və asan bir davranışdır. Sadəcə kişilər çoxu bunu anlamır. Çünki, qadını dərdli görəndə kişi ona xoşbəxt hiss etdirə bilmədiyi üçün həm də özünü günahkar görür. Belə olan halda qadını dinləmək kişi üçün psixoloji yükə, hətta işgəncəyə çevrilir.
Həmçinin, kitabda kişilərin qadınlarla münasibətlərdə gah uzaqlaşmaları, gah yaxınlaşmaları, qadınların isə özünü və başqasını sevmək
Kurtlarla Koşan Kadınlar “Vahşi Kadın” arxetipinə dair mit və hekayələrlə eyni zamanda canavarlar və qadınların ortaq özəllikləri ilə qadın psixikasının dərin və maraqlı tərəflərini bizlərə göstərir. Bir növ xəritə rolunu oynayan bu hekayələrdə ruhumuza aid fərqli yerlər kəşf edirik.
" “Vahşi” sözcüğü burada denetimden yoksun anlamına gelen günümüzdeki küçümseyici kullanımıyla değil, doğal bir hayat, criatura’nın [yaratığın] doğuştan bir bütünlüğe ve sağlıklı sınırlara sahip olduğu bir hayat sürmesi anlamına gelen özgün haliyle kullanılmıştır."
Yaradıcıllıq–yarada bilmə qabiliyyəti, intuisiya, araşdırmacı ruhu, dayanıqlılıq, tutduğunu qopartma, dəyişən şəraitə uyğunlaşa bilmə və s. qadınların yaradılışında olan bu xüsusiyyətlər canavarlarla da ortaq olan özəlliklərdən bəziləridir.
Kitabın qadınlara çatdırmaq istədiyi əsas mövzu öz daxili səsini dinləməyi bacarmaq və ruhu sağlam şəkildə qidalandırmaqdır. Təbiətimizdə onsuz da mövcud olan, bizə hər zaman doğru yolu göstərən daxili səsimizin iziylə getmək, yaradıcılığımızla qidalana bilmək, yəni "Vahşi olanla" təmasda olmaq qabiliyyəti cəmiyyətin basqıları və psixolojik komplekslər səbəbindən dərinlərdə gizlənib bir gün üzə çıxmağı gözləyir.
“Hepimiz Vahşiye Özlem’le doluyuz. Bu özlemin kültürel olarak onaylanmış pek az panzehiri var. Bize bu tür bir arzudan utanç duymamız öğretildi. Uzattığımız saçlarımızı duygularımızı saklamak için kullandık. Ama vahşi kadının gölgesi, gündüz ve gecelerimiz boyunca pusuya yatmış bir halde hâlâ varlığını sürdürmekte. Nerede olursak olalım, arkamızda tırıs giden bu gölge kesinlikle dört ayaklıdır.”
Kitabı oxumazdan əvvəl araşdırdım. İzlədiyim videolar və təhlillərin demək olar hamısı “ağır və axıcı olmayan” olduğunu vurğulayırdı. Mən də elə düşünürəm. Buna səbəb kitabın tərzi, bəzi
İnsanları qılıncla yox inancla idarə etmək daha asandır.
Vladimir Bartol 
Fedailerin Kalesi Alamut
Vladimir Bartolun “Alamut” romanı mənim üçün sadəcə bir tarixi əsər deyil, insan düşüncəsinin, inancın və azadlığın necə asanlıqla idarə oluna biləcəyini göstərən dərin bir fəlsəfi dərs idi. Kitabı oxuduqca bir tərəfdən orta əsr Şərqinin qaranlıq, sirli atmosferinə düşür, digər tərəfdən özümə suallar verirdim: insan nəyə inanmalıdır? Həqiqət varmı, yoxsa o da yaradılmış bir illüziyadır?
Əsərin mərkəzində dayanan şəxs — Hasan Sabbah — mənim üçün həm bir dahidir, həm də ən təhlükəli zalım. O, Alamut qalasında silahla yox, sözlə, inancla, aldatma ilə imperiya qurur. Onun məqsədi insanın bədəninə deyil, zehni azadlığına sahib olmaqdır. Hasan Sabbah anlayır ki, bir insanın ağlına girdinsə, onun üzərində əbədi hakim ola bilərsən.
İdeologiyanın gücü və azadlığın illüziyası
Romanı oxuyarkən məni ən çox düşündürən cəhət Hasan Sabbahın qurduğu ideoloji sistem idi. O, insanın əlindən azadlığını alır, sonra ona “həqiqət” adı altında saxta azadlıq qaytarır. İnsan artıq düşünmür, sadəcə inanır. Bu, insanı itaətkar, amma xoşbəxt edir.
Hasan Sabbah deyirdi:
“Heç nə həqiqət deyil, hər şey icazəlidir.”
Bu cümlə kitabın ürəyidir. Mənim üçün bu sözlər həm azadlığın, həm də məhvin simvoludur. Çünki əgər heç nə həqiqət deyilsə, deməli, yalan da həqiqət ola bilər. İnsan artıq öz vicdanına deyil, onu inandırana inanır.
Bu prinsip üzərində qurulan hər ideologiya güclüdür, amma qorxuludur. Hasan Sabbah insanı azad etmir, əksinə, onun beynini elə idarə edir ki, o, əsarətini azadlıq sanır.
Qadın və şərab – inancın silahları
Bartol əsərdə qadın və şərabı təsadüfi seçmir. Hasan Sabbah bu iki gücü insanın ən dərin instinktlərinə toxunmaq üçün istifadə edir.
O, gənc fidailəri qadınların qucağına, şərabın sərxoşluğuna salır, sonra onlara deyir ki, “bu cənnət idi — şəhid olsanız, yenidən
Vladimir Bartol Fedailerin Kalesi Alamut
Vladimir Bartolun “Alamut” romanı mənim üçün sadəcə bir tarixi əsər deyil, insan düşüncəsinin, inancın və azadlığın necə asanlıqla idarə oluna biləcəyini göstərən dərin bir fəlsəfi dərs idi. Kitabı oxuduqca bir tərəfdən orta əsr Şərqinin qaranlıq, sirli atmosferinə düşür, digər tərəfdən özümə suallar verirdim: insan nəyə inanmalıdır? Həqiqət varmı, yoxsa o da yaradılmış bir illüziyadır?
Əsərin mərkəzində dayanan şəxs — Hasan Sabbah — mənim üçün həm bir dahidir, həm də ən təhlükəli zalım. O, Alamut qalasında silahla yox, sözlə, inancla, aldatma ilə imperiya qurur. Onun məqsədi insanın bədəninə deyil, zehni azadlığına sahib olmaqdır. Hasan Sabbah anlayır ki, bir insanın ağlına girdinsə, onun üzərində əbədi hakim ola bilərsən.
İdeologiyanın gücü və azadlığın illüziyası
Romanı oxuyarkən məni ən çox düşündürən cəhət Hasan Sabbahın qurduğu ideoloji sistem idi. O, insanın əlindən azadlığını alır, sonra ona “həqiqət” adı altında saxta azadlıq qaytarır. İnsan artıq düşünmür, sadəcə inanır. Bu, insanı itaətkar, amma xoşbəxt edir.
Hasan Sabbah deyirdi:
“Heç nə həqiqət deyil, hər şey icazəlidir.”
Bu cümlə kitabın ürəyidir. Mənim üçün bu sözlər həm azadlığın, həm də məhvin simvoludur. Çünki əgər heç nə həqiqət deyilsə, deməli, yalan da həqiqət ola bilər. İnsan artıq öz vicdanına deyil, onu inandırana inanır.
Bu prinsip üzərində qurulan hər ideologiya güclüdür, amma qorxuludur. Hasan Sabbah insanı azad etmir, əksinə, onun beynini elə idarə edir ki, o, əsarətini azadlıq sanır.
Qadın və şərab – inancın silahları
Bartol əsərdə qadın və şərabı təsadüfi seçmir. Hasan Sabbah bu iki gücü insanın ən dərin instinktlərinə toxunmaq üçün istifadə edir.
O, gənc fidailəri qadınların qucağına, şərabın sərxoşluğuna salır, sonra onlara deyir ki, “bu cənnət idi — şəhid olsanız, yenidən