Rabia
@rabiaishere
72 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Canan Tan'ın ilk okuduğum romanı oldu bu kitap. Şiir okumayı seven biri olarak ilk ismine bakınca aklıma Nazım Hikmet'in Piraye'si gelmişti -belki şiir okumayan da bilir Nazım Hikmet'in Piraye'ye
Reklam
Hani olur ya bakış açınızı değiştiren, baş ucunuzda bulundurduğunuz bir kitap. Benim için de bu kitap öyle işte. Okuduğum en kaliteli kişisel gelişim kitabı.
Kişinin kendini tanıyabilmesi ve kontrol edebilmesi açısından özel bir kitap. Kişiye yeni bakış açıları kazandıran aslında neden hata yaptığımızı, nedenini sorgulamadığımız basit gibi görünen aslında hiç göremediğimiz şeyleri göz önüne sermiş. Her açıdan bakabilmemizi sağlıyor. Bu kitabın amacı da alışageldiğimiz düşünce biçimini ve hayal gücünün kaderi nasıl oluşturduğunu ve biçimlendirdiğini göstermekte. Bilinçaltımız güçlerimizin en büyük kanıtı ve kişinin iyileşmesi için en büyük unsur. Bizi bilinçaltı var eder. Bizi oluşturan giysilerimiz, aksesuarlarımız değildir. Bilinçaltıdır. Ben bu kitabı okuduktan sonra birçok şeyin üstesinden geldim. Kitabın anlattıklarına göre kendime ait bir teknik oluşturdum. Belki diyeceğim çok klasik ama hayat benim için daha anlaşılabilir hale gelmeye başladı ve daha anlam kazandı. Kendi farkıyla okuduğum diğer kişisel gelişim kitaplarının hep aynı olduğunu göstermiş oldu. Tekniklerle dolu bir şekilde bilinçaltınıza iniyorsunuz. O karanlık odaya. Birtakım kendinizle yüzleşiyor olabilirsiniz. Kitabı okudukça aslında her birimizin ne kadar güçlü olduğunu görüp "vay be" dedim.
Bu kitabı tavsiye ediyorum çünkü insanın kendisini tanımasının ve keşfetmesinin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Asıl o zaman gerçek güce sahip oluyor insan. Gerçek güce sahip olmanız dileğimle ️
İlk, kitapçıda gezerken başlığıyla gözüme kestirdiğim, tamamıyla beyine olan ilgimden anında sorgulamadan aldığım ve pişman olmadığım bir kitap. Nörobilimci yazarımız David Eagleman, tabii ki çok derinlemesine girmemiş konuları ama herkesin okuyup anlayabileceği bir anlaşılırlıkta, akıcı bir şekilde anlatmış. Aslında kimiz? Aldığımız kararlar tamamen bizim mi? Beynimizi nasıl kullanıyoruz? gibi birçok sorulara araştırmalar ve deneyler ile cevaplanmış. Gayet akılda kalıcı olmuş içerisinde birkaç görsel ile katkıda da bulunmuş. Alanı olmayan, hiç bilgisi olmayanların dahi kafa karıştıracak bir anlatıma sahip olmadığını söyleyebilirim ki gayet rahat okunabilir.
İçerisinde bol bol hem açıklaması yapılan ve örneklerle gösterilen bilimsel terimlerin hem de anlatımların arasında yakaladığım etkileyici alıntıların altını çizdim. Tekrar okunup hatırlanmaya değer bilgiler olduğunu da düşünmüyor değilim. Bitirdikten hemen sonra yazar David Eagleman'in ''The Creative Brain'' adlı belgeselini izledim. Kitabı biraz da belgesel ile pekiştirmiş oldum hep böyle kitap ve belgesellerden çok etkilenmişimdir. Bir de hayranlık duyduğum şey beyin olunca benim için şahane bir ikili oldu. Tavsiye ederim :)
Birbirinin zıttı iki arkadaş fakat sevgi, sadakat ve dostluğun bir arada böylesine güzel işlenmiş olduğu bir roman. Aynı zamanda ırkçılık ve ötekileştirmenin de yansıtıldığı kısa ama kısalığına göre çokça anlam çıkarabileceğiniz bir kitap.
İsteseler birbirinden kopabilecekleri fakat birbirinden kopmamamayı tercih eden ve koruyup kollayan, bir toprak alma hayaliyle birbirine güç verip inanan umutla bunun için harekete geçen iki tarım işçisi arkadaş George ve Lennie.. Bu iki karaktere o kadar bağlanmış o mütevazi ve huzurlu hayallerine kendimi kaptırmış olmalıyım ki zaten bir oturuşta bitirmemle sonunun hayal etmediğim gibi olmasının şoku ile sirkelendiğim yüzüme tokat gibi çarpan bir kitap oldu. Verilmek istenen anlam ancak bu kadar güzel kurgulanıp aktarılabilirdi herhalde. John Steinbeck'in okuduğum ilk kitabıydı, beni etkilediğini söyleyebilirim.
İlk başta karakterleri kafamda oturtamadığımdan iyi bir şekilde tanımak için not ettim ve tanımak çok da uzun sürmedi. Kitap kulübü ile okuduğumda genel olarak tepkiler çok iyi, çok büyük bir aşkı işlemişlerdi diye olmasıydı. Bilmiyorum ben o aşkı tam olarak aşk olarak tanımlayamadım belki de 'iyi' olduğundan şüpheli bir aşktır. Aşk denilen şey böyle mi gerçekten? Zaten ağırlıklı olarak nefret, intikam, ölüm, keder işlenmişti. Evet aşk vardı ama saplantı mı takıntı mı diye düşünmeden edemedim içerisinde bu kadar hırs dolu intikam ve acı işlenince. Bence bu kişinin aşka bakış açısına göre değişir gibi, böyle bir aşk istenilir mi tartışılır.
Victoria dönemini yansıtan bir roman. Anlatımı sade ve anlaşılır bir dilde yazılmış. Kitabı açtığımda kendimi dönemin içerisinde bir çiftlikte, genel olarak karamsar ve yağmurlu bazen de güneşin çimlere gülümser bir şekilde ışığını saçtığı anlarda buldum. Heathcliff roman boyunca beni yoran bir karakter oldu. Anlamakta zorluk çektiğim ve sınırlarını aşan bir karakter olmasıyla şaşırttı ve sinirlendirdi de. Ama romanın sürükleyici ve akıcı ilerlemesi ile birlikte karakterin daha ne yapabilir, sonu ne olacak merakı ile bitirdim. Benim için tanımlamak biraz zor oldu, bazen anlamadığımı bile düşündüm. Belki de başka zamanda okunduğunda farklı anlamlar çıkarabileceğim bir kitap olabileceğini de düşünmüyor değilim. Onu da zamanla göreceğim elbette.
Reklam