rafi atam
@rafaels
62 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
istisnai insanlar hep aynı kör, sağır döngüyle, aynı acizlikle, aynı sersem inatçılıkla sınanır çocukluklarında…
kimse onlardan biri olduğunu düşünmez… kimse onlara yardım etmez… gündelik yaşam sahiden bu kadar uzağına mı düşer insan ruhunun?
Reklam
yazın bittiği her yerde söylenir
söylenmeyen şeyler kalır geriye
ve sonra.. ağır usul bir hazırlık başlar..
zaman usulca sıyrılır..
ta içimizde duyarız gelecek günlerin
geçmişini..
büyük bir uzaklığa gülümseyerek
geçiştiririz ıskaladığımız şeyleri..
kaçtığını zannederken kendine toslar insan. en uzun görünen dolambaçlı yol belki de en kestirme yoldur.
manzarayı seyredip hayatı düşündü ve hayatı her düşündüğü zaman olduğu gibi hüzünlendi.
fakat dostum, insanın ruhu yazı tahtası değildir ki üstündekileri sildikten sonra yerine yenilerini yazmak mümkün olsun.
Reklam