rafi atam
@rafaels
62 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Tutkuları ve güdüleri körelmişti; onu harekete geçirip teşvik edecek zindeliği yok olmuştu. Bir ölüydü. Ruhu ölmüştü sanki. Çalışmaktan başka bir şey bilmeyen bir canavara dönüşmüştü. Yeşil yaprakların arasından sızan gün ışığında hiçbir güzellik göremiyordu; ne de gök kubbenin bulutsuz maviliği eskisi gibi fısıldayıp evrenin uçsuz bucaksızlığını, açığa çıkmak için titreşen sırları ifşa ediyordu. Hayat dayanılamayacak kadar sıkıcı ve aptalcaydı, ağzında kötü bir tat bırakıyordu. İçgörüsünün önüne siyah bir perde gerilmişti ve hayalleri içine ışık sızmayan karanlık bir hasta odasına takılıp kalmıştı.
Yüreğini kolla Aureliano, ölmeden çürüyorsun.
" Max Weber'i okuduğumuz için biliyoruz ki insan, "kendi ördüğü anlamlar ağına takılmış bir hayvandır."
“yaratıcı tabiatlı insanlar spekülatif olamazlar. onları taklitlerinden ayıran budur.”
"İnsanların arasında yürümek ne kadar da çekilmez, hala yaşıyormuş gibi...”
