Acımak
Merhaba sevgili okurlar, bu incelememe Reşat Nuri Güntekin'in "Acımak" romanı misafir olacak. Öncelikle kitaba az önce veda ettim. Ama buna veda etmek denirse tabi çünkü kitabın etkisi bende birkaç gün sürecek gibi görünüyor. Kitap aslında takribi iki yıldır kitaplığımda bulunuyor. O zamanlar kitaba başlamıştım ama nedenini hatırlamamakla beraber yarım bırakmıştım. Dün bir kitabımı daha bitirince kitaplığımda okunmayı bekleyen kitaplarıma göz gezdiriyordum. Gözüme bu kitap ilişince hemen aldım ve okumaya başladım. Kitabı bitirdiğim an kafamda tek bir cümle yankılanıyordu: "HİÇ BİR ŞEY GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ DEĞİL!" Kitabın içeriği ile ilgili bir şey söylesem sanki spoiler olacak gibi hissettiğim için yazarken duraksıyorum çünkü kitaba başlarken arka kapağını dahi okumadım yani kitapla ilgili hiçbir fikrim yoktu ve okurken ekstra zevkli oldu. Arkadaşlar çünkü yazar resmen kitabın başındaki düşüncelerimi, "önyargılarımı" kitabın ortasında ve sonuna doğru uçurumdan attı desem yeridir. Mübalağa yaptığımı düşünmeyin... Okumadıysanız lütfen okuyun. Sonuna doğru duygusallaşmak garanti. Resmen yanlış anlaşılmalarla yitip giden bir hayat, bir dram... Kitapla ilgili o kadar söyleyeceğim şey var ki... Ama spoiler olsun istemiyorum biraz üstü kapalı bir inceleme oldu bunun için kusura bakmayın. Son söz olarak kitabı okumanızı gerçekten tavsiye ediyorum, sona doğru resmen yüreğim yandı. Keşke dedim... Ana karakterimiz Zehra'nın da keşke dediğine eminim...
Beyaz Gemi
Merhaba sevgili okurlar, "Beyaz Gemi"ye az önce veda ettim. Hissettiklerimi anlayanlar olur mu bilmem ama hani bir kitabı bitirirsiniz ama içinizde bitiremezsiniz ya bir boşluk bırakır ardında... Kitaptaki karakterleri bir arkadaşınız gibi görür onlarla güler onlarla ağlar sona gelirken içinizden karakterlere veda etmek istemezsiniz ya, işte öyle bir kitap ya da bana öyle hissettirdi. Kitaptaki ana karakterimiz olan çocuğun saflığını, yüreğindeki temizliği, kendi içinde yarattığı o masum dünyayı; kötülüklere, adaletsizliklere karşı yaşına göre dik duruşunu okumak çok güzeldi. O çocuk ve dedesinin arasındaki samimi muhabbeti ve sevgiyi de okumak ayrı güzeldi. İçimde bazı keşkeler var ama bu keşkelerin de neden olmaması gerektiğini, onlar olursa kitabın anlatmak istediklerini yeterince yansıtamayacağını biliyorum. Velhasıl bende iz bırakan, bir çocuğun kötülüğe karşı masum dünyasıyla direndiği bir kitap oldu.
Yeraltından Notlar...İnceleme
Merhaba sevgili okurlar, kitapla ilgili yazacaklarıma geçmeden önce birkaç bir şey söylemek istiyorum. Deprem bölgesinde yaşamını sürdüren biri olarak ne söyleyeceğimi neyi temenni edeceğimi dahi bilmiyorum. Zor günler geçiriyoruz bu olayların üzerine birkaç hafta önce dedemi kaybettik. Bu depremler, artık dolu dolu dede diyebileceğim birinin bu dünyada kalmaması, avizeye bakıp durmalar, evlerde yanan ışık aramak benim için ailem için dahası pek çok kişi için zor. Umarım bu buhranlı dönemi bir an önce hayırlısıyla kolay bir şekilde atlatırız. Daha ne söyleyeceğimi bilmiyorum bu depremlerde yaşamını yitirenlere Allah'tan rahmet yakınlarına başsağlığı ve sabır, yaralı ya da şu an hastanede yatan bütün hastalara acil şifalar diliyorum...
Biraz uzun olduysa affola...
Kitaptan bahsedip gidiyorum. "Hasta biriyim ben..." diyerek başlıyor yazdıklarına yeraltı adamı. İnsanın yeraltısı kafasının içidir. Dostoyevski, beni biraz zorlayacak, söylediklerini anlamam için bazı sözlerini iki üç defa okuyacağım bir kitapla çıktı karşıma. Kitapta ana karakterin iç dünyasını hiç gizlemeden ve muazzam bir şekilde yansıtması çoğu zaman vurucu sözlerle desteklemesi beni kitaba hayran bıraktı. Okuyan herkesin kendinden bir parça bulacağı, bu sebeple de kitabı benimseyeceğine adım kadar eminim. Hani bazen hissettiklerimizi anlatamayız ya işte kitap sizi sizden iyi tanıyor ve sizin hissettiklerinize tercüman oluyor. Aslında kitabın kahramanı sensin, benim,biziz. Üzerinde durup düşünülmesi, her bir cümlesi sorgulanarak okunması gereken muazzam bir kitap.
Zavallı Necdet...Edebiyat & Roman
Bu kitabı çok da uzun olmayan bir süre önce okudum. Tabii unutulan şeyler olacaktır mazur görün. Kitabın ana hatlarından başlayayım. Necdet Feridun yakışıklı, çapkınlığıyla meşhur, eğitimli bir gençtir. Ancak bu çapkınlığı hiç ummadığı bir anda altın bukleleri ile onu büyüleyen Meliha ile son bulur :) Meliha ile gerçek aşkı öğrenecek, önceleri aşkına karşılık bulamayarak çektiği ıstıraba daha sonra en yakın arkadaşı İbrahim Şemsi'nin karısı olan Meliha'nın da onu sevdiğini öğrenmesiyle yenileri eklenecektir. Ben kitabı okurken Necdet'in yaşadıklarının kalbini kırdığı kadınların ahı olduğunu düşünmüştüm. <(￣︶￣)> Gelelim kitapla ilgili bilgilere ve düşüncelerime.Öncelikle kitap servet-i fünun dönemi romanlarının özelliklerini taşıyor. Batılı hayat tarzına özenen varlıklı kişilerin yaşamı yasak aşk ekseninde ele alınıyor. Zaten kitabı okuduğumda servet-i fünunda yazılmış eserler olan Aşk-ı Memnu ve Eylül geldi aklıma. Ki kitabın sunuş bölümünde benzerlik gösterdikleri belirtilmişti. Roman boyunca Necdet Feridun'un iç hesaplaşmaları kitabın çatışmasını da ortaya çıkaran unsurlardan. Aşk/ toplumsal değerler, Aşk/ vicdan. Bunların yanı sıra o dönemin İstanbul'u, seçkin mekanlarını okumak ayrı bir zevk veriyor insana. Açıkçası kitabın okunulası yönleri çok fazla. Aynı zamanda servet-i fünun döneminin yazım, yaşayış konuları açısından bilgilendirici. Kitap akıcı ilerliyor ve sonunda ağlamış olabilirim •́ ‿ ,•̀