İşte yine gece oluyor! Biraz sonra her yer ümitlerim gibi kararacak, yalnız gökte tek tük yıldızlar parlayacak...
Mahrumiyete, ümitsizliğe alıştığım halde bu akşam yalnızlık beni ürkütüyor. Hülyasız, emelsiz yaşamaktan şikâyeti hiç hatırıma bile getirmezken bu akşam bana ne oldu Allahım? İçimde bir kararsızlık ve hatta korku var. Ne istediğimi, ne beklediğimi bilmiyorum...
Sönmüş zannettiğim yaradan yine bu akşam kanlar sızıyor... Ben bu dertten kurtulamayacağım galiba...