“Umutsuz sevgiyle seven kişi, bir an gelirki ihtirasını dizginleyebilir. Çünkü o, yalnız acı çeken değil, çektiği acıyı yaratan kişidir. Bunu başaramazsa, demek ki kendi hatası yüzünden acı çekiyordur. Ama asıl sevilip de sevmeyen kişi, kurtulmamasıyla yok olmuş biri demektir. Çünkü hedef olduğu sevgi ölçüsü, sınırı kendi elinde değildir. Tam tersi, kendi benliğinin, iradesi dışındadır bu. İşin asıl korkunç yanı da şu ki, bu, onun için hem işkence hem de bir hatadır.”