Erdem

Bir ikindiüstü bütün şehir yediden yetmişe alanda toplandı. Müslümanlar, Hıristiyanlar, Yezidiler, Asuriler, Nasturiler. Herkes en güzel giyitini giymişti. Ortalık parıltıya kesmişti. Kalenin altına yürüdüler. Kavalcılar, meyciler, dengbejler surların oraya çıkıp duvarların altına sıralandılar, ağıtlarını en yürekten söylediler çaldılar. İnsanoğlu insanoğlu oldu olalı, böyle yanık, acı sesler duymamıştı. Çalanların da, dinleyenlerin de tüyleri diken dikendi. Ardından aşağıya indiler gövende durdular, bütün şehir göventteydi. Ulu ateşler yakılmıştı kalenin altındaki alana. Yetmiş iki millet sabaha kadar çılgın bir sevinçte döndü.

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ne Kadar Kitap Kurdusun?

0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

Erdem

Günaydın...

Bir türlü inanamıyordu bu cıvıl cıvıl şehrinin böyle yapayalnız kalışına. Şehrini böyle her gördükçe kendi içinde de yalnızlaşıyor, ıssızlık, yalnızlık dayanılmaz bir hal alıyordu. Şimdiye kadar çok acı çekmiş, bu kadar belalardan geriye kalmış böyle bir hal başına gelmemişti. İçi bomboş, ıpıssız kalmıştı. Ne buradan ayrılabiliyor, ne de şehre girebiliyordu.

Erdem

Sabah kalkar kalkmaz karşısında Süphan dağını buldu. Apak, görkemli dağın aklığı Van gölünün mavisine vurmuştu. Gün doğdu, kırmızı bir ışık sağıldı gölün üstüne, bir şimşek hızıyla gölün mavisini ikiye biçti, dağın dibine çöktü. Van gölü binbir mavide menevişledi.

Takip Önerileri

Erdem

İnsanoğlu İNSAN olabilmesi umuduyla…

İnsanoğlu güzelliğe böylesine hayran kalabiliyorsa, bu savaş ne, bu biribirlerini yeme, aşağılama, bu akan suya, uçan kuşa, yaprağın üstüne konmuş kelebeğe düşmanlık niye? Deli mi bunlar, deli mi? Bu yaşa geldim, çok savaşlardan, ölümlerden, zulümlerden, dostluklardan,sevgilerden, mutluluklardan, ölümüne sevdalardan geriye kaldım, şu insanoğlunu anlamadım gitti. Ne tuhaf, ne çılgın bir yaratık.

Erdem

…insan, şu dünyada her şeyden daha çok insanı tanır. İnsanoğlunun en büyük merakı insanı aramak, bulmak, tanımaktır. Bir insan öteki insanları anlamaya can atar. Her zaman da başını kayaya, sert, çakmaktaşından kayalara vurur.