Arabalar şırıl şırıl ışıklarıyla caddelerden geçerken
bizler bir mumun ışığında bitirirdik kitaplarımızı.
Kendimiz gibi yaşayan binlerce yoksulun yüreğini,
yüreğimizde yaşayarak katıldık o büyük
Kalbimden ayağınaydı yolum,
Gördüm, hep seni gördüm.
Kara gecede, kara uykuda yürüdüm.
Bomboştu her şey, elimde bir dünya tarağı
Gök ağlıyordu, ben zülfünü ördüm.
Hep ağaçlarla, kuşlarla, toprakla, denizle konuşuyor, bir taşın üstüne oturuyor, denize gözlerini dikiyor, karanlık kavuşuncaya kadar bakıyordu. Kimi günler göz gözü görmez gecelerde de bakıyordu.