"insanların hemen hepsi aynı hayatı karın doyurmak ve lâlettayin biriyle yatmaktan ibaret farz ederler. Hâlbuki bu takdirde insanın diğer hayvanlardan ne farkı vardır, onların dimağları da karınlarını doyurmak ve kendilerine eş bulmak hususunda kâfi derecede hizmet görüyor...hâlbuki insanın bir de dimağı vardır ki yemek, yatmak, eğlenmek gibi şeylerle alakadar olmayan birtakım ihtiyaçlar taşır. Kendine yakın bir arkadaş arar...Düşün dünyada yalnızlık kadar feci bir şey var mı? Tabii kafa yalnızlığını kastediyorum, yoksa dünyada bir sürü kuru kalabalık dolu... Meselâ hapishanede yattığım zamanlar, sekiz yüz kişinin arasında olduğum hâlde yalnızlıktan bunalırdım."