şevval️

Her sabah yeni bir gün doğdu, biz büyüdük, savaştık, bazen toprağa düştük ama yine de sevdik... Ölüm... Tek kelime, yaşarken ölenler, uğruna kaybedecek hiçbir şeye sahip olmayanlar... Elfida olanlar. Kaç kere ölür ki insan? Kaç tane isme sahip olur? Kaç kere çocukluğu parmakları arasından kayıp gider? Hepimiz çocukluğumuzu avuçlarımızın içinde saklayıp ona sığınmak isteriz. Ne tuhaf, değil mi? Küçükken büyümek için çırpınıyoruz, büyürken de çocukluğumuzun dizlerine kapanıyoruz. Şimdi ben çocukluğuma değil, kanlı gençliğime sesleniyorum: Korkma. Artık korkacak hiçbir şeyin kalmadı, hiç kimse saçlarına dokunmuyor. Kimse seni tanımıyor. Hatırlıyor musun? Eskiden sayısızca kimliğe, kişiliğe sahip olmak isterdin, çeşit çeşit meslek yapmak isterdin. Başardın. Bir sürü kimliğin var, her gün bir kimliğinin üzerine toprak atıyorsun. Fakat ellerin biraz kanlı, ruhun biraz yaralı, canın biraz yandı ama iyileşmeye başladın. Belki yanlış ama öldürdükçe için soğudu. Fakat öldürdükçe güçlenmedin, bunu bil. Canın eskisi gibi tatlı değil. Üç bıçak, iki kurşun yaran ve girdiğin bir koma olacak ama korkma, ölmedin ve ölmeyeceksin. İsminin hakkını veriyorsun, gerçekten gözden çıkarıldın. Elfida olmak diye bir gerçek vardı. Bana hoş geldiniz, Elfida olan ve zamanında Elfida olmuş herkes için...
Sayfa 11·Kitabı okudu
Roman
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Boşuna mücadele ettim. İşe yaramayacak. Duygularım bastırılır gibi değil. Size ne büyük bir tutkuyla hayran ve âşık olduğumu söylememe izin verin."
Mr. Darcy·Kitabı okudu
"Tam tersini yapmam gerekirken seni kötü hissettirdiğim için özür dilerim. Çocukken sevgi hissetme yeteneğimi kaybetsem de sen yavaş ama emin adımlarla bu duyguları benden çekip çıkardın. Sadece onları çekip çıkarmakla kalmadın, çoktan kaybettiğimi düşündüğüm bir parçama da sımsıkı tutundun. Senin için zamanda geriye gitmek, o yanımı seninle tanıștığım ân için canlı tutmak istiyorum. Geçmişte, insanları gitmeye mahkûm olduğunu düşünürdüm, bu yüzden birine bağlanmak faydasızdı. Ve bir noktada senin de gideceğini düşündüm. Senin çekimine direndim. Gül kokunun cazibesine, kırılgan yumuşaklığına karşı savaştım. Fakat dayanamadım. Gözden kaybolduğun anda da varlığını arzuladığımda da. Saflığını bozma düşüncelerim, onu koruma ihtiyacına dönüștüğünde de. Sana aşkımın ne kadar farklı olduğunu ne kadar karanlık olabileceğini söyledim ama seni hayatımda kimseyi sevmediğim kadar çok seviyorum. Sana sadece ihtiyacım yok; ayrıca sensiz ve karanlığıma getirdiğin ışık olmadan gerçekten yaşayamam. Daha iyisini hak ettiğini bilsem de gitmene izin veremem, bu yüzden sana layık olmak için elimden gelenin en iyisini yapacağım, Lenochka."
Sayfa 324 - Adrian·Kitabı okudu
Alıntı
"Yalnızlık dünyayı doldurmuş. Sevmek, bir insanı sevmekle başlar her şey. Burada her şey bir insanı sevmekle bitiyor."
Edebiyat
''Üzülme, metin ol. Her karanlığın arkasında ışık vardır.''
Sayfa 305·Kitabı okudu
Alıntı