İnsanın benliği ahlak dengesi ile düzenlenmelidir. İnsan, tabiat bağında yetişmiş güzel bir çiçekse de akıl denilen ruh okşayıcı o kokuyla diğerlerinden daha seçkin bir çiçektir.
Bir cümle yerinden edildiğinde hariçteki varlığıyla ilişkisi biter. Bundan dolayı hakikat bir şeyi yerine koymak, zulüm ise bir şeyi yerinden etmektir.