İlhan Berk, Requiem, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2004.
DEMİR ÖZLÜ
Demir Özlü 1935’te İstanbul’da rüzgarlı bir günde doğdu (ona rüzgar yakışırdı).
Hukuk okudu, avukat oldu, şiirler yazdı.
Yeni Ufuklar’ı ve yaşamayı sevdi. İlk öykülerini bu sevgiyle yazdı.
Necatigil’in ünlü sözlüğünde bir varoluşçu diye geçer.
En sevdiği sözcüklerin başında boğuntu, soluma, sokak gelir.
1976’da Bir Uzun Sonbahar’ı yayımladı. Nasıl biri olduğu böylece bilinsin istedi.
Galata’nın İlkbelediye Caddesi’ ndeki Çinili Apartman’a taşındığında dünyalar onun olmuş gibi sevindi.
Her sabah yalnızlığın gri kokusuyla uyanmaya başladı: Düşünce eski evler, eski eşyalar o zaman musallat oldu.
O dönemler yaz ayları votka içtiği dönemlerdir. Yazlar böyle geçti. s. 129.