Virane olmuş kalbime ne yaptın?
Alışkanlığın ipeğinde rahat uyuyordum
Kelebek gibi kanadıma ne yaptın?
Gözünün kadehinden daha içmeden sarhoş oldum
Meyhanem sarhoş oldu ne yaptın?
Omzuna yaslanmaya değmez miydim?
Omuzlarımın hasretine ne yaptın?
Beni yordun kendinde yorgun gittin
Ey yolcu! Evime ne yaptın?
Gözyaşlarının yağmurundan dünyam ıslandı
Yuvamın çatısına ne yaptın?
Toh bāh ghalbeh virān-eh-yeh man, che kardi?
Dar abrisham-eh ādat, āsudeh bud-am
Toh bāh hāl-eh parvāneh-yeh man, che kardi?
Che kardi?
Na-nusheed-eh, az jām-eh chashm-eh to mast-am
Khomār ast mey khāneh-yeh man, che kardi?
Che kardi?
Magar lāyegh-eh tekyeh dādan, na-bood-am?
To bā hasrat-eh shāneh-yeh man, che kardi?
Che kardi?
Man-rā khasteh kard-i-yo, khod, khasteh raftee
Safar kard-eh! bā khāneh-yeh man, che kardi?
Che kardi?
Jahān-eh man, az geryeh-at, khees-eh bārān
To bāh saghf-eh kāshāneh-yeh man, che kardi?
Che kardi?
Toh bāh ghalbeh virān-eh-yeh man, che kardi?
Bebin, eshgheh divāneh-yeh man, che kardi?
" Olmaz ya hani geliversen,
Hiçbir şey sormasan
Hiçbir şey söylemesen,
Sussam, sussan, sussak.
Susuşların anlattığını dinlesek
Sırt sırta otursak
Katılasıya ağlasak
Sormasak birbirimize sebebini
Sarılsam, sarılsan, sarılsak.
Ve yine hiç bir şey konuşmasak
Ama anlasak
Ne vardı sahi?
Olmaz ya!
Hayal ya!
Hani diyorum olsa ne vardı.”
Cemal Süreya
İşte ey mağrur nefsim! Sen o seyyahsın. Şu dünya ise, bir çöldür. Aczin ve fakrın hadsizdir. Düşmanın, hacatın nihayetsizdir. Madem öyledir; şu sahranın Mâlik-i Ebedî’si ve Hâkim-i Ezelî’sinin ismini al. Tâ, bütün kâinatın dilenciliğinden ve her hâdisatın karşısında titremeden kurtulasın.