Erhan Özdemir
@rhozd
Something else, something more, not this
2784 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Nedir Gravity’s Rainbow? Neden Gravity’s Rainbow?Edebiyat
Merhabalar, öncelikle bunun bir kitap incelemesi olmayacağını belirtmem lazım. Sadece Türkçeye henüz çevril(e)meyen bu takozun hakkındaki çokça bilinen – ülkemiz dışında tabii- şeyleri toparlayıp benim neden bu işe bulaştığımı açıklamaya çalışacağım bir parça.
Gravity’s Rainbow ya da benim çeviride kullandığım adıyla Yerçekimi Gökkuşağı (Gerçi Gökkuşağı’nın Çekimi de deniyormuş galiba, bilemedim.) Thomas Pynchon’un 1973’de yazdığı üçüncü romanı. Başlarda bunun roketlerle alakalı bir 2.Dünya Savaşı romanı olarak düşünebilirsiniz. Hatta yazar hakkında en ufak bir fikri olanlar kitabın paranoyak bir kurgu olabileceğini de iddia edebilir. Bazı bilim kurgu manyakları (Üst insana evrilmeden önce böyle bahsediliyordu kendilerinden) da 73 yılında Nebula ödülüne aday gösterilmesi nedeniyle kitabın bilim kurgu ya da fantastik bir roman olduğunu söyleyebilir. Hiçbiri yanlış değil, ama doğru da değil. Ama önce yazardan başlayalım isterseniz.
Yazardan başlayalım evet, ama küçük bir sorunumuz var: Pynchon’ın kim olduğunu tam olarak bilmiyoruz. Hatta Thomas Pynchon diye biri gerçekten var mı diye soranlar bile var. Evet, var. Sonuçta Antik Yunan döneminde ya da I. Elizabeth İngiltere’sinde yaşamıyoruz. Bir takım kanıtlar var elimizde , ama bunlar bir UFO dosyasından hallice.
Thomas Pynchon, edebiyat dünyasının J.D. Salinger ile birlikte en büyük "münzevisi". 1963’ten beri hiçbir röportaj vermemiş, tek bir fotoğrafı çektirmemiş. Elimizde sadece gençlik yıllarından kalma birkaç siyah-beyaz fotoğrafı var. Bir de Simpsons dizisine konuk olduğunda başına bir kese kağıdı geçirmiş hali. Gazeteciler onu bulmak için Meksika’nın dağ köylerine, New York’un kuytu sokaklarına bakmışlar. Hatta bir dönem, Pynchon’ın aslında J.D. Salinger olduğu, Salinger’ın bu isimle daha çılgın kitaplar
Puan vermedi·293 syf.·
2026 18. kitabı
Puan vermedi·592 syf.·
Beğendi
·2026 17. kitabı
Savaşın son günleri cehennemin önsözüydü. Şehir muharebesi uzaktan, sanki uyuşuk bir şekilde seyiren bir yara gibi yaşadı. Çatışma ve dövüşlerle, bombardımanlar ve açlıklarla dolu aylar geçti. Cinayetlerin, dövüşlerin ve entrikaların hayaleti şehrin ruhunu yıllardır çürütmekteydi, ama yine de çoğu kişi savaşın uzakta olduğuna, hızla geçip gidecek bir fırtına olduğuna inanmak istiyordu. Tabiri caizse, beklemek kaçınılmaz olanı daha da kötüleştirdi. Acı uyandığında merhamet diye bir şey yoktu. Unutmayı bir savaş kadar besleyen başka bir şey yoktur, Daniel. Hepimiz sustuk, gördüklerimizin, yaptıklarımızın, kendimize ve başkalarına dair öğrendiklerimizin bir illüzyon, geçici bir kâbus olduğuna bizi ikna etmeye çalıştılar. Savaşların hafızası yoktur, olanları anlatacak ses kalmayana kadar kimse onları anlamaya cesaret edemez, artık kimse onları tanımayana kadar bekler ve geride kalanları tüketmek için başka bir yüz ve isimle geri dönerler.
