Erhan Özdemir

Erhan Özdemir
Something else, something more, not this

Erhan Özdemir

, bir kitap okudu
Puan vermedi·336 syf.·
Beğendi
·
8 günde okudu
·
Okunma: 14 Şubat 2026 17:29
·
2026 3. kitabı
Junot Diaz
7.8/10 · 210 okunma
Reklam
Belki Bir Gün
Dört kişi var karşında Dört kişi hayallerini çalmak isteyen Koşuyordun ne zamandır Öğrenmeye çalışıyordun bu hayatı Bir kere özgürlüğün kokusunu alınca Bir kurtarıcı aradın aklınca ilk önce Hala sıcaktı ateş oysa Hafızan, tek servetin Yeniden başlatabileceğini fark etmeden Neye dönüştüğünü zar zor anlayınca İzin vermedin çekip gitmeme, Yüz üstü çakılmama rağmen Ölü çiçekler verdin bana Ve bağırdın, ağladın, anlattın yarınımızı Farkında mıydın bilmiyorum Durmuştum duvardaki saat gibi Kullanılmıyorum yıllardır Kimse inanmıyor artık mutluluğa Herhangi bir pazar günü gibi Bağışlamıyor kurtarabilecekken kimseyi. Tek şansın var demiştim hayal kurmak Evde kimse yokken, kapılar kilitli Ve rüyalar kayarken kendi halinde Görmeyi seçersen kör olduğun halde O dört kişiyi fırtınayla birlikte İlki sabah, o hep bildiğimiz Uzun sürmese de hevesli hepimiz gibi (Belki çok eskiden) "Ayrıldığımda arayacaksın, Üzüleceksin, ağlayacaksın yeniden"
Şiir
Beli’nin kuşağı, Devrim’i başlatacak olan, ama şu an havasızlıktan morarmış olan kuşaktı. Bilinç denen şeyden habersiz bir toplumda, bilinçlenmekte olan bir nesil. Değişim vaat eden bir ittifak tarafından değişmesi engellenen, önüne set çekilen kuşak. Beli yaşamının sonlarında, kanser tarafından kemirilirken, gençliğinden, kendilerini nasıl kapana kısılmış hissettiklerinden söz ederdi. Bir okyanusun dibindeydik sanki, dedi. Hiç ışık yoktu ve koskoca okyanus üzerine abanıyordu. Ama çoğunluk buna öyle alışmıştı ki, normal sayıyordu; yukarıda bir dünya olduğunu bile unutmuştuk.)
İşte, alın size beyazlar. Kedisini kaybeder ve dört bir yana haber salar, biz Dominkililer ise bir kız evlat kaybederiz ve kuafördeki randevumuzu bile iptal etmeyiz.
Olup biten gayet açıktı, fakat elinden ne gelirdi ki? Duygularını yadsımanın anlamı yoktu. Uykuyu yitirmiş miydi? Evet. O değerli odaklanma, dikkatini toplama saatlerini yitirmiş miydi? Evet. Andre Norton kitaplarını okumayı bırakmış, hatta Watchmen'in, olay örgüsünün en hastalıklı biçimde çözüldüğü son sayılarıyla bile ilgilenmez olmuş muydu? Evet. Tio’sunun arabasını ödünç alıp ta Sahil’e kadar sürüyor, Sandy Hook’ta, annesinin hastalanmadan önce, sahile gitmeyi hepten kesmeden önce, Oscar aşırı şişmanlamadan önce, onları sık sık götürdüğü yerde duruyor muydu? Evet. Bu karşılıksız gençlik aşkı ona kilo verdirtti mi? Maalesef, bir tek bunu sağlamadı, o da nedenini hayatı boyunca anlayamadı. Lola Golden Gloves’dan ayrıldığında neredeyse on kilo vermişti. Bu ne menem bir genetik ayrımcılıktı böyle, hangi ikinci sınıf Tanrı’nın marifetiydi ya?
Reklam