Aslında olmaması gereken bu yaşam icinde kalmak ve sonsuz bir istekle ertelemek sorun.
Epey üzülüyorum ve her üzülüş başka bir hatayı başka bir günahı işlemene neden oluyor farkındayım.
Sen doğmadan kaybetmenin bir boşluğu içinde şimdi okyanuslar kadar yalnızım. Rüyaların yıkmaya çalıştığı yalnızlıkta sana anlayışımı duyuyor musun?
Ben hala hazmedemediğim bir çözümsüzlüklerine içinde isyanım. Böyle olmamalıydı. Böyle olamazdı... can damarı kesilir mi yaratılan bir hayatın bu kadar soğuk bir biçimde... itaatsizliğime hangi cehennem yaraşır ve hangi Tanrı adıma kul diyebilir?
Ben yalnızlıkla lanetlenmiş bir insan....
Ben haketmedikleriyle cezalandırılmış bir insan...
Ben secde etmeyecek olan insan...
Hiçbir zaman babamı anlayamama neden olan sen, Tanrı.
Şimdi!
Karanlıklar ardındaki cinayetlerin,
Çığlıklarını öfke nöbetlerinin ve merhametsizliğin kıyameti var.
Yanmak nedir bilir misin?
Bu bir kayıp tutanağı... İsyan değil direniş... umutsuzluğa... umutsuzluğu verene... inanmakla ilgili değil.. inanmamakla da.. Yaşanılana.
Sabretmek istemiyorum.