aziza khatun's GD
@righteous
Don't push me, I'll fight it!
English of Academic Purposes GEA / Justice Administration Services JAS
Land Of Last Borders
Karabakh-South Caucasus
85 okur puanıMart 2020 tarihinde katıldı
"Alelade düzyazıya gömdüler beni
Küçük bir kızken
‘Uslu’ olayım diye
Dolaba kapattıkları gibi
Uslu mu? Bir görebilselerdi
Dönüp duran beynimin içini
Sanki bir kuş vatana ihanetten
Ağıla hapsedilebilirmiş gibi.
Canı isterse uçar gider
Bir yıldız gibi kolayca
Tutsaklığına son verir
Benim gibi atar bir kahkaka”
aziza khatun's GD
Güneşsiz büyüdük, tıpkı pencereye hasret saksı çiçeği gibi. Ona da büyümek denirse eğer..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne kitaptın beee…
Söze böyle başlıyorum çünkü bitirdiğim ve onunla beraber bittiğim bir kitaptı Kefen. Günümüz yaralarını ele almakla beraber toplumsal konulara da değinmişti yazarlar. Açlık, sefalet, cinsel istismar, yoksulluk, bitmek bilmeyen algılar, leş gibi bakış açıları.
Lübnan’da sokak çocuklarının eziyetiyle başlıyor kitap. Kahramanımız Efraz El Khatip, Rasasi sokağı aklımdan çıkmıyor çünkü orada bir çocuk erken yaşta babası tarafından zorla evlendirildiği için intihar ediyor. Kim bilir kaç çocuk böyle yaşamını yitirdi. Kim bilir daha kaç çocuk bunlara mazur kalıyor ve biz evlerimizde bunlardan habersiz yaşıyoruz.
Efraz öyle bir çocuk ki (çocukluğunu yaşayamayan) aç kaldığı halde bir köpeğin yemeğine dokunmayan, dokunduğu için Rohan’ı affetmeyen gururlu, dik başlı, dürüst bir kız. Kalbime dokunan bir karakter oldu. Hem yaşadıklarıyla, hem ayakta kalmaya çalışmasıyla hem karakteriyle. Bir çocuk olduğundan şüphe duyduğum çok konuşması oldu.
Lübnan’dan Türkiye’ye gitmek için kaçmaya çalıştıkları seferde ailesi sınırda katlediliyor ve ne oluyorsa Efraz’ın başına o saatten sonra her şey geliyor. Ruhum acıdı okurken. Hatay’da devam eden hikayeye bir de Behzat ekleniyor. Efraz’ın hayatını değiştiren meleği…
Merhametin kitabını Behzat yazar, diyebilirim. Sokak çocuklarını evine aldığı için yargılanan ve buna rağmen kararından dönmeyen o çocuklara güzel bir hayat yaşatmak için elinden geleni yapan fakat sonra parmaklıklar ardında kendini merhameti yüzünden bulan bir adam. İnsan, tecavüzcünün neden dışarıda kol gezdiğini daha iyi anlıyor.
Banumuz da var tabi. Bu memlekette trans olmak kolay mı diyen. Hayat hikayesi beni o kadar yaraladı ki. Kitabı sevmemi sağlayan en büyük etken bu aslında. Her karakterin bir hikayesi var hikayeleri o kadar tanıdık o kadar biz o
aziza khatun's GD
10 yaşında Yemenli Nojoudun çocukluğunu hatırlatıyor. O dirayetli oluyor, kaçarak mahkemeye sığınıp boşanma talep ediyor.
Bunlar kitaplara isimleri düşenlerdir bize ulaşmış, dediğiniz gibi kim bilir ne kadar küçücük kızcığazlar var şehvet kurbanı
Eylül..Şiir
“Ve güz geldi Ömür Hanım
Dünya aydınlık sabahları yitiriyor usul usul
İnsanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde.
Yağmur ha yağdı ha yağacak.
İncecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin
Hüznün bütün koşulları hazır” 
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaşaziza khatun's GD
Ömür hanım... farklı bir sesleniştir, geri gelmeyen her şeye sesleniyor sanki
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş
Kitabı her okuduğumda kimin önerisiyle listeme aldığımı merak ediyordum. Bilmeden dua etmeye başlamışım o kişi için. :)
Kitap çoğu insanın korkusu olan ölüm olgusunu konu ediyor. Anlatmak istedikleri;
* Ölümden sonra dirilik var mı?
* Neden ölümden korkmalı / neden korkmamalı?
* Dünyamız ve ahiretimiz için neler biriktirmeli?
* "Dünyaya, dünya malına kapılıp kalmamak" için kalbimizi nasıl arındırmalı?
* Yaratanla aramızdaki ilişki nasıl olmalı? vs. bunun gibi ve daha kapsamalı konular.
Ünlü filozofların, yazarların dünya hayatı ve ölüm hakkında özlü sözleri de kitaba süs katmış başka bir etken.
Velhasıl, kalbinizi durultacak nadide çalışmalardan biri :)
http://1000kitap.com/Perizan kitabı okuduğun, önerdiğin için teşekkürler :) Nasıl dualar aldığını bilemezsin *-*
aziza khatun's GD
Kitabın mövzusundan uzaq olar bəlkə amma içərisindəkilərdən əlavə kitabın adı və üzərindəki mavi kəpənək diqqətimi çəkdi.
Bosnia müharibəsində bilirsiniz minlərlə boşnaq, serblər tərəfindən vəhşicə qətlə yetirilərək, boş ərazilərdə dərin quyular qazılır və toplu şəkildə o quyularda basdırılırlar. Bir müddət sonra insanların basdırıldığı ərazidə həddindən çox mavi kəpənəklərin artdığı müşahidə edilir. Ərazi qazıldığında, yüzlərlə insan cəsədinə rast gəlinir. Bu hadisədən sonra mavi kəpənəkləri yenidən dirilişin rəmzi kimi qəbul edir Bosniyalılar. Hətda Aliya İzzet Begoviç bir çıxışında bununla əlaqəli bu cümləni dilə gətirmişdi; " Bizi torpağa gömdülər ancaq, toxum olduğumuzu unutdular."
Hekayənin nə qədər doğru olduğunu bilmirəm amma ürəyimə toxunmuşdu oxuduğumda və niyəsə kitabın adının və üzərindəki kəpəyin bu mövzu ilə əlaqəli olduğunu düşünürəm.
Bu arada Emre Dorman şəxsiyyətinə hörmət etdiyim, görüşlərini izlədiyim bir yazardır.
Minnətdaram incələmə üçün,
Hörmətlə, leyla!