bg
@ripgny
“Sakın, aldanma sûrete, o bir câmendedir can bir.”
17 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tecrübe
Tecrübe sadece tecrübe edindiğinin farkında olan adam için tecrübedir. Olumlu bir sonuç çıkartılmayan kötü durumlar sadece aksilikten ibaretdir. Farkındalığı düşük olan kişi yaşadığı aksilikler sonucunda onları sadece hatırlar fakat sonuç çıkaramaz. Çünkü yaşadığının sonuç çıkartılacak taraflarını göremez. Dolayısıyla da her bedbaht olan yaşayan kişinin tecrübeli olduğunu düşünerek onlardan fikir almak, gereksiz zaman kaybı ve kafa kafışıklığı için sebepten ibaretdir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Puan vermedi·1552 syf.·
2025 8. kitabı
Niccolò Machiavelli – Prens
Prens, öyle oturup rahatça okunan bir kitap değil. Hatta bazen, “Bu ne şimdi? İnsan bu kadar mı soğukkanlı olur?” diye düşünebilirsin. Ama Machiavelli burada bir kötülüğü yüceltmiyor, sadece çıplak gerçeği suratımıza fırlatıyor: Güç dediğin şey, erdemli olmaktan çok, etkili olmayı gerektirir.
Kitap boyunca “halk seni sevsin mi, korksun mu?” gibi sorular dönüp durur — ve Machiavelli cevap verir: Korkulmak daha güvenlidir. Ama bunu okurken hemen “aa bu adam tiranları savunuyor” dememek gerek. Çünkü bu kitap aslında ideal bir dünya için değil, bozulmuş bir dünya için yazılmış bir kılavuz.
Bir yandan da çok politik değil, çok psikolojik bir kitap aslında. Güç nasıl elde tutulur sorusunun cevabını verirken, aynı zamanda insanların içgüdülerini, zaaflarını, unutkanlığını da deşiyor. Yani Savaş Sanatı ile Freud arasında sıkışmış bir yerde duruyor.
Ben Machiavelli’yi okurken hep George Orwell’in 1984’ündeki O’Brien karakterini hatırlarım. Gerçeği bükmekte değil, gerçeği tanımakta acımasız olmaları açısından benzerler. Yani Machiavelli bir cellat değil, sadece “şu anda dünyada böyle hayatta kalınır” diyen bir realist. Belki fazla realist.
⸻
Prens, ahlakın sınırlarından sıyrılmış bir yönetim anatomisi. Okurken kendini kötü hissettiren ama sonra düşününce hak da verdirebilen bir metin. Tıpkı bazı insanların acı gerçekleri suratımıza söylemesi gibi: Sevmiyoruz ama bir yanımız “haklı olabilir” diyor.
