Bəlkə heç sevgilim deyilsən mənim?
Anamsan, bacımsan,
nənəmsən, nəsən?
Bircə Allah bilir, nəyimsən mənim.
Bizi kim addadar bu ayrılıqdan,
Çatmaz dadımıza
nə yol, nə körpü.
Ölüsən, dirisən
hər nəsən, dayan!
Dayan, heç olmasa, əlindən öpüm…
Deyirsən: “Ölüyəm, ölünü öpmə…”
Əlimin içində sosuyar əlin.
Deyirsən: “Sən Allah, əlimi öpmə,
Əlimdən, deyəsən, qan iyi gəlir…”
Çalışanlar için maaşlı düşmanlar derdin, öyleydiler de. Ama onlar öyle olmadan önce sen benim gözümde onların maaş ödeyen düşmanıydın. Orda çok büyük bir ders alıp, senin adaletsiz olabildiğini öğrendim.