9/10
2026 25. kitabı
Merhaba sevgili okur @altınkitap tarafından yayınlanan immünoloji doktoru, uluslararası konferans konuşmacısı ve sertifikalı koç Dr. Biliana Todorova nın kendi deneyimlerinden ve araştırmalarından yola çıkarak kaleme aldığı
şahane bir #kişiselgelişim kitabının yorumu ile karşınızdayım. 100'den fazla klinik çalışmaya katılmış ve en son teknoloji MRI, EEG ve hatta Ritalin veya Ketamin gibi moleküllerin testleri gibi yenilikçi protokolleri tecrübe etmiş biridir. Eseri nörobilim ışığında zihinsel performansı geliştirmek, beynimizi nasıl yöneteceğimizi öğrenerek özgüvenimizi güçlendirmek hatta hem kişisel hem de profesyonel hayatımızda karşılaştığımız zorlukları daha iyi yönetebilmek adına kaleme almış.
Negatif Düşünce Yönetimi: Olumsuz düşüncelere "dur" diyerek, belirsizliği yönetmek ve yaratıcı çözümler üretmek hedeflenir.
Bir duygunun sadece 90 saniye sürdüğünü biliyor muydunuz? Bu sürenin sonunda beyniniz otomatik pilota geçer ve varsayılan mod ağını etkinleştir. Bu ağ, acı verici anıları tekrar tekrar yaşamamıza ve acıyı uzatmamıza sebep oluyor. 90 saniyeden uzun süren her şey sizin ve beyninizin zararlı alışkanlıklarındandır. peki, insanları olumsuz bir duygu içinde 90 saniyeden fazla kalmaya iten sizce nedir?
Bilinçaltını Yeniden Yapılandırma: Bilinçaltı, davranışların ve anıların deposudur. Bu yapıyı dönüştürerek, sabote edici düşünceler yerine ilerletici düşünceler yerleştirilebilir.
Beyniniz, geçmişe dayanarak sürekli geleceği hayal etmeye çalışan bir simülasyon makinası gibidir. Olumsuz anıları daha kolay hatırlar ve aynı beyin modelini kullanarak geleceği hayal eder. Bu yüzden pek çok insan özgüven sorunu yaşar ve geleceğe güvenmekte zorlanır.
Nörobilim alanında çığır açan yaklaşımları kişisel gelişim tadında anlatan bu şahane eseri türü seven herkese tavsiye
çağımızın vebası.. mı acaba?·261 syf.·
4/10
2025 28. kitabı
Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu\DEHB ya da Attention-Deficit-Hyperactivity Disorder\ADHD olarak da bilinen, sosyal medyanın da yaşamımızı ele geçirmesiyle her odaklanamayanın suçlu ilan ettiği bu nöroçeşitlilik nedir ve ne değildir? Önce biraz kitaptan bağımsız konuşup daha sonra kitabın bu duruma nasıl yaklaştığıyla ilgileneceğim.
Genelde sadece dopamin ve noradrenalin ile ilişkilendirilen ADHD; prefrontal korteksin baskılayamadığı bipolar küçük amigdalayla başlayıp, nörotransmitter sistemler arasındaki minik hormon kavgalarıyla devam eden ve corpus callosum'ın düzenlemekte zorlandığı düşünce sistemiyle de aslında tüm beynin içinde bulunduğu koca bir sistem bozukluğudur. (ya da günümüz dünyasına uyum sağlayamamış avcı toplayıcı sistemidir, kim bilir.)
Durum böyle olunca kişi karşısında bulunan uyaranları filtreleme, öncelik verme, sıraya koyma, motivasyon bulma, oyalanmadan herhangi bir işi yapabilme, herhangi bir işi tamamlayabilme ve dürtü kontrolü yapma gibi bir çok insanın normal bir şekilde yapabildiklerini fazlaca zorlanarak yapar. Akabinde kendini yetersiz, başarısız, eksik hissedebilir ve yarım bıraktığı her konu onun kendisi hakkındaki bu düşüncesini pekiştirerek ortaya depresyon gibi bir çok rahatsızlığı çıkartır.
Yani anlayacağınız üzere; insan hakkında diğer her şeyde olduğu gibi, düşünce sisteminin herhangi bir işlemindeki bozukluk kişinin tüm dünyayı algılayışını değiştirir.
ADHD üç ana tipe ayrılır.
1.) Dikkatsiz/hipoaktif tip, bu tip genelde dürtüsellikten çok dalgın, unutkan, odaklanamayan tip olarak tanımlanır.
2.) Hiperaktif tip, dikkatsizliği genelde dürtü kontrolüne yansıyan, yerinde duramayan ve genelde orta yaş erkek çocuğu tiplemesidir.
3.) Karma tip, bu tipin ne zaman nerde nasıl davranacağı öbür tipler kadar belirgin değildir.
Çocuklarda ve Yetişkinlerde Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite BozukluğuAstrid Neuy Bartmann · İletişim Yayınları · 084 okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitabı, zihin dağınıklığımın farkına vardığım bir süreçte aldım. Teknolojik aletlere bağımlılığın giderek arttığı bir dünyada DEB olan yetişkin ve çocukların olması da kaçınılmaz. Yazarın dediği gibi DEB de otizm gibi bir spektrum halinde. Yani düzeyleri var. DEB ye sebep olan etkenlerden bahsedince, küçüklükteki bakımveren ile ilişkilere vurgu yapmış. Ben buna ek olarak, günümüzdeki teknolojik yaşam tarzımızın da sebep olabileceğini düşünüyorum. Beyinde aşırı dopamin salgılananınca, bir süre sonra aslında normal düzeyde salınan dopamin miktarımız yeterli gelmiyor. Dolayısıyla odaklanma problemi yaşıyoruz. Bunun çaresi de şükür ki uzun süreli terapi veya Ritalin yerine dopamin detoksu yapmak. Kitap DEB ile ilgili bilgilendirici, güzel bi kitaptı. Maalesef konsantre olmakta zorlandığım için 21 günde bitirebildim.
Çevresine bir Rock star olup erken yaşta hayatına son vereceğini söyleyecek kadar hassas. Solup gitmektense her zaman yanıp kül olmayı tercih eden bir depresif. Nirvana'yı sıfırdan var eden başarılı söz yazarı ve müzisyen. 27 yaşında intihar eden Jimi Hendrix, Janis Joplin ve Jim Morrison gibi isimlerin en yeni halkası. Kızı Frances'i hayatında her şeyden çok seven ve kızının iyi olması için onun yolundan çekilebilecek bir baba... Eroini en yakın dostu olarak gören bir bağımlı... Tabii ki size 1994 yılının Nisan ayında bir tüfekle hayatına son vermiş Kurt Cobain'den bahsediyorum. Sizin bu incelemeyi fonda "Smell Like Teen Spirits" ile okumanız ve Kurt'ün hayata karşı isyanını anlamanız gerekirken; Charles Cross, "Cennetten de Ağır" adlı kitabıyla ortaya muazzam bir Kurt Cobain biyografisi çıkarıyor. Cross bu görkemli biyografi için 400'den fazla kişiyle mülakat yapıyor; Kurt'ün günlüklerini, Kurt'le ilgili mektupları, belgeleri, röportajları, hatta polis ile hastane tutanaklarını bile inceliyor. Kurt'ün tüm hayatıyla ilgili derinlemesine bilgiye sahip olduğu bu çalışması tam dört yıl sürüyor. Yazarımız bu biyografinin anlatımına kendini katmıyor ve Kurt Cobain'in yaşamını tüm ayrıntılarıyla okurla birlikte sanki o da izliyor. Anlatımını manyakça beğendiğim yer ise, Kurt Cobain'in intiharına hazırlandığı günlerdi. Bir intihar bu kadar etkili ve vurucu anlatılamazdı. Ve maalesef bana göre de Kurt Cobain'in ölümüyle birlikte Nirvana da ölmüştü. Harika anlatımlı bir biyografi sizleri bekliyor.
Charles Cross, söze Kurt Cobain'in çocukluğuyla başlıyor. Kurt, çok genç yaşta evli çiftin ilk çocuğu oluyor. Henüz iki yaşındayken müziğe ve şarkı sözlerine ilgisi ortaya çıkıyor. Kurt büyürken, sanki anne babasının birbirine duyduğu sevgi de azalıyor, babasının kerestecilik
Çalınan Dikkat!
Bu sene iyi ki okumuşum dediğim ender kitaplardan. Araştırmacı yazar Johann Hari'nin dikkatindeki ve odağındaki yetersizlikten duyduğu rahatsızlık , onu nedenini ve çaresini aradığı bir düşünsel yolculuğa itiyor.
Araştırmalarının, uzmanlar ve bilim tarafından ispatlanmış çarpıcı sonuçlarını bilimsel makaleler şeklinde değil de kendi deneyimleriyle birlikte hikayesinin parçaları olarak aktarmış.
Kitapta yazar dikkatimizde ve odaklanmamızda belki çoğumuzun farkında bile olmadığı sıkıntıların nedenlerini başlıklar altında toplayarak bölüm bölüm irdelemiş. Bunlardan en etkilisi dijital dünyanın verdiği zarar.
Şu üzerimize kurulan tamamen gelir odaklı (belki daha karanlık) sistem algılarımızla ve dikkatimizle istediği gibi oynuyor. Ustaca dizilmiş domino taşları gibi sistemleri ne yazık ki kusursuz işliyor.
Ve bunu elimizdeki telefonlarla sanki damardan morfin verir gibi uyuşturarak yapıyor. Dijital dünyada dönen her içerik, arka planda ince bir mühendislik sistemle dikkat süremizi kısaltmaya, algımızı dondurmaya dolayısıyla düşünmeden tüketmeye programlıyor. Ne giyeceğimizden tutun ne yiyeceğimize, nasıl bir tipi beğenmemiz gerektigine kadar onlar karar veriyor. Yarattıkları algıyla kadınlar kendini estetik merkezlerinde, erkeklerde fitness salonlarında buluyor. Sömürülmeye hazır içi boşaltılmış beyinlere dönüştürüyorlar hepimizi. Aslında ne ÖZGÜNÜZ ne de ÖZGÜR !!!
Ve bizim bireysel irademiz bu teknolojik orduya karşı çok sıska kalıyor. Kolektif bir bilinç ve direnç gerekiyor. Teknolojiyi nasıl kullanacağımızın kararını biz vermeliyiz. Tüm faydalarından ve hızından yararlanıp, aynı zamanda eğlence kısmında makul kalıp dopamin zehirlenmesi yaşamamalıyız. Ama malesef insanların çoğu maruz kaldığı zarardan habersiz. Ortada koca bir yangın var ama biz ateşin
ADHD random gülüşten fazlasıdır. Evet.2024 Okuma Raporları
Sözlerime tüm dünyaya "Tembel değil DEHB'liyiz!' şeklinde bağırıp çağırarak başlamak istiyorum.
Okuyacağınız bu eser, Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB/ADHD) konusunda göz açıcı bir rehber. (Her kitap için istisnasız bunu söylerim.Söylemezsem ölürmüşüm çünkü adhdaddhd) Bu karmaşık durumu sadece biyolojik bir problem olarak değil, aynı zamanda kişisel ve sosyal etkenlerle iç içe geçmiş bir durum olarak ele alan yazar, kendi deneyimlerini de paylaşarak konuya derinlemesine bir insanlık katıyor. (Çünkü arka kapak yazısı bana kitlenmiş gariban editör edası) Eser, çocukluk travmaları ve aile dinamiklerinin DEHB üzerindeki etkisine özellikle dikkat çekiyor ve hem DEHB'li bireylerin hem de onların aileleri ve bu alanda çalışan profesyonellerin gözünden bakıyor. Samimi ve içten bir dille yazılmış diyebilirim, DEHB ile yaşamanın zorluklarını ve bu zorlukların üstesinden gelme yollarını, çeşitli cart ve curtlar şeklinde anlatıyor efenim. Hiperfocus olayına hiç değinmemesi yazık olmuş. Bu kadar.
Gözümde birkaç damla ile keşşşşke her ebeveyn, her öğretmen, her yönetici ve her "deadline kaçırmak dünyanın sonudur pis tembel, atölyeden/şirketten kovuldun"cu benim de içinde bulunduğum bu çıkmazı en azından anlamaya çalışsa diye serzenişte bulunmaya hakkım var mı bilmiyorum ama kesinlikle bildiğim bir şey var:
Bu eser DEHB'nin anlaşılması noktasında okura (kafasız bi kalas değilse)
ciddi katkı sağlayacak.
Bu arada kitabı okuduktan sonra yazarın 
Gabor Mate fotoğrafına baktım, aylar önce sosyal medyada bir konuşmasına (minik bebeğine saçma bir sebepten deli gibi bağırdığını anlattığı mesele) denk gelip sinirden saçlarımı yolduğum beyefendi çıktı kendileri. Bilseydim okumzdım büyük ihtimalle ama neden bu kadar delirdiğim açığa kavuştu. İnsan kendine kızarmış en çok.
Gabor Mate fotoğrafına baktım, aylar önce sosyal medyada bir konuşmasına (minik bebeğine saçma bir sebepten deli gibi bağırdığını anlattığı mesele) denk gelip sinirden saçlarımı yolduğum beyefendi çıktı kendileri. Bilseydim okumzdım büyük ihtimalle ama neden bu kadar delirdiğim açığa kavuştu. İnsan kendine kızarmış en çok.