Fatımiler Şam'da oluşturdukları ordularda Kürt savaşçılara da yer vermişlerdir.
Bu bağlamda kendisinden övgüyle bahsedilen Kürt komutanlardan biri Ahmed b.
Dal ı hak el-Kurdi'dir. Fatımiler Ordusu ile Bizans ordusu arasında 387/997 yılında meydana gelen savaşta büyük kahramanlıklar gösteren bu Kürt savaşçı özellikle Bizans ordu komutanını öldürerek Müslümanların zafer kazanmasında etkili bir rol oynamasıyla büyük övgülere mazhar olmuştur.
Fatimiler 909-1171 yılları arasında Kuzey Afrika, Mısır ve Suriye'de hüküm süren, kendilerini Hz. Peygamber'in kızı Fatıma'ya nispet ettikleri için bu isimle anılan ve Şia'nın İsmaili kolunu esas alan Şii bir devlet olarak tarih sahnesine çıkmıştır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dengê qirçeqirça paldankê diçe asîmana
Û berê awirên Şermînê li rojava...
Di şeva 27ê hezîrana 1925an de, dewletê 51 sêpî û sêdar li ber deriyê rojava, daçikandin erda birehmet û tevî Şêx Seîdê rîspî 51 bîrewer û pêşewayên welêt bi dar ve kirin.
Diyarbekir giriya.Der û bar, çiya û zinar giriya.Xuşîna dengê Dîjleyê hawirdor girt.Teyr giriyan.Welat giriya.Meriv giriyan.Careke din agir kete dilê bajêr, dilê welet.51 lawên wê yên mêrxas û bîrewer li ser erda wê, hatin bi darve kirin.
düşün ki sana bir çiçek uzatıyorum
oralardan
o toprakalardan, dağlardan
düşünsene
şu kır çiçeğini koparıp sana veriyorum
öyle farz et
yoksa, koparamam ki o çiçeği toprağından
ülkesinden
düşünü kur
o düşün içinde
kır çiçekleri uzatıyorum sana
oradan, Nisêbîn' den
Rojava' dan
bu da güzel değil mi
sana bir çiçek uzatıyorum
yüreğimden
gülüşümden
affetmez misin beni
de hele, daha da sevmez misin...
bedelKurdî
Êdi ji bo jîyanê pêwistîya wê ne li dûgerîna şikevê
masîvanan û ne jî li dûgerîna hûrikên nanê kufikî bû.
Hînî xewa li hewa ya li ber bayê hênik kû ji re§ayê di-
hat bûbû. Bi vî awayî dikarîbû ji rojhilat heta rojava
sed mîlî bifire. Qaqlîbazên din, di rojên hewa xirab de
li rexê bahrê dilûsîyan, wê jî mijên re§ û tarî diqela§t û
digihîşt asîmanê rohnî kû çavên mirov bi ronahîyê di-
qemisî. Li pişta bayê kû xwe digîhand kûranîya reşayê
siwar dibû, li wan deran kêzikên tamxweş bi dest dixist.
Demekê ji bo refê xwe çi difikirî, êdî hemû ti§t bi
serê xwe bi cîh dianî. Hînî firandinê bûbû. Û ji ber vê-
ya ne poşman bû. Ji ber bedêla wê dabû.
