Sanki bin yıl yaşadım, o kadar çok anım var.
Tüm çekmecelerinin içinde bilançolar,
Küçük aşk mektupları, şiir ve romans dolu,
Tutam tutam saç yüklü, kocaman bir eşya bu,
Ki daha az sır saklar kederli belleğimden.
Bu bir ehram, sınırsız büyüklükte bir mahzen,
Fukara kabri, ne çok ölüsü var içinde.
- Ben ayın tiksindiği bir mezarlığım işte,
Orda azaplar gibi sürünür uzun kurtlar,
Aziz ölülerime durmadan saldırırlar.
Solmuş güllerle dolu eski bir odayım ben,
İçinde abur cubur, hepsi modası geçen,
Ah eden pasteller ve sararmış Boucher’ler var,
Yapyalnız, boş şişeden bir kokuyu solurlar.
Denk değil eğri güne hiçbir şey uzunlukta,
Yılların lapa lapa yağan karı altında,
Sıkıntı, meyvesidir donuk meraksızlığın,
Orantısını sağlar hep ölümsüz kalmanın.
- Sen hiçbir şey değilsin artık, ey canlı madde!
Bir dehşetin sardığı o taşın ötesinde,
Uyuklarken dibinde sis çökmüş bir Sahrâ’nın;
Bir sfenks ki, meçhulü tasasız bir dünyanın,
Hartada unutulmuş, yaban mizacı ile
Sadece şarkı söyler batıp giden güneşe.
"Hayat, sanıldığından çok daha uzundur Yaşım, yirmi yaş çevresindeyken, çabuk öleceğimi sanırdım. insan belki de çabuk ölmeyi bilmelidir. Insan yaşamı için bir romans, gerçekten içten-duyarak yaşadığı bir romans yeterlidir, ondan sonrası yeniden, yeniden yaşamaktır."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Romans, aşk nesnesinin yerine toplumsal onay sahibi nesneyi koyarak aşktaki bu tutumu sulandırır. Bunun sonucundaysa ortaya güçten düşmüş; onu yaşanmaya değer kılan travmatik özünü yitirmiş bir aşk çıkar.
Kapitalist toplum aşkı romans ambalajına sarmasının altında onun yıkıcılığını bertaraf edip diğer yandan öznede uyandırdığı tutkuyu sürdürmek yatar. Bu imkansız bir iştir; kapitalist öznenin yaşadığı aşk, güvenli olduğu ölçüde düşük yoğunluklu olmaya mahkumdur.
To counter Alaric’s threat to Italy, the Romans had withdrawn most of their troops from the Rhine frontier in 406 and from Britain the following year. The momentous consequence of this action was a flood of Germanic tribes across the defenseless frontiers. The Vandals pushed their way through Gaul to Spain and, after pressure from the Visigoths, moved on to Africa. In 455 a Vandal raiding force sailed over from Africa, and Rome was sacked a second time.
Terrified at the prospect of conquest by the advancing Huns, the Visigoths (or West Goths) petitioned the Romans to allow them to settle as allies inside the empire. Rome granted the request, and in 376 the entire tribe crossed the Danube into Roman territory. Shortly, however, corrupt Roman officials mistreated the Visigoths, and the proud barbarians went on a rampage. The inept Eastern emperor Valens tried to quell them, but in 378 he lost both his army and his life in the battle of Adrianople (in today’s Turkey).